Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1938 - pagina 182

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1938 - pagina 182

2 minuten leestijd

EENZAAMHEID

I. Wild joeg de storm uit het Noorden over het lage

land, hoog de golven opzwiepend tot ze zwaar uitrolden,

groezelig schuim tegen de duinen opjagend. Fluitend en

gierend speelde hij zijn spel om den verweerden, achter

de duinen verrijzenden kerktoren, vaagde zijn simpele

helder-kille slagen weg, voor ze nog bijna geboren waren.

Verder landwaarts in deed hij het dichte dennenbosch

geheimzinnige, schrikaanjagende geluiden voortbrengen;

dorre, oude takken scheurden, de groote en zware kreun-

den, en de jonge, veerkrachtige zwiepten. Donkere wol-

ken dreef hij op, voor zich uit en met zich mee, nu eens

scheurde en rafelde hij ze uiteen, onbarmhartig met zijn

groote kracht, om dan weer het weinige maanlicht te

onderscheppen met dichte duisternis.

Alleen stond hij op het open veld, machtig was zijn

stam, zwaar zijn takken, hoog en diep zioh afschaduwend

tegen den donkeren hemel. De storm kwam ook hem

tegen, samen bonden zij den strijd aan, telkens weer,

vele jaren nu al, — zij kenden elkaar. Eens was hij nog

maar klein, toen kende hij den storm nog niet, wist nog

niet welk een geduchte vijand hij was en boog in speel-

sche onwetendheid met de struiken en het kruid zijn

hoofd als hij kwam.

Grooter en sterker werd hij, onbuigzaam van stam, hoo-

ger boven zijn omgeving begon hij uit te steken; hij was

een opgaande boom, een iep; die om hem heen slechts

struikgewas. Zij bleven zich buigen.

Toen leerde hij den storm kennen. Voor het eerst op het

oogenblik dat hij één van zijn mooiste takken afbrak,

toen ook leerde hij, de iep, begrijpen, dat hij alléén was,

dat de struiken en het kruid hem geen bescherming meer

boden, dat zij hem niet meer konden helpen.

Hij groeide tot een krachtigen iep tegen de scheurende

stormen in, zijn bast was ruw en verweerd, de glans er-

174

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1938

Studentenalmanak | 226 Pagina's

Studentenalmanak 1938 - pagina 182

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1938

Studentenalmanak | 226 Pagina's