Studentenalmanak 1939 - pagina 184

Toen daalde een geus van het vaandel en zeide: „U

geschiede naar Uw wensch."

En ik zwol op tot barstens toe, zoo vulde mij het levens-

doel. En ik was eerlijk en deed me niet beter voor dan

ik me voelde en ik was gelukkig. En ik zei iedereen wat

ik van hem dacht en ik kwetste alle menschen en voelde

me heel eerlijk.

Toen schemerde het voor mijn oogen van roode- en

blauw geruite pakken en een stem zei:

„Alleen dronken menschen zijn eerlijk en alleen dron-

ken menschen hebben het recht om eerlijk te zijn.

Wordt „Lebemann", wij studenten leven bij onze eigen

wetten."

En ik zei: „Zij hebben, wat ik niet heb, zij hebben vaste

wetten. Och, had ik hun innerlijke rust!"

Toen daalde een geus van het vaandel en zeide: „U

geschiede naar Uw wensch."

En ik werd „Lebemann" en

leerde boksen en ik stelde

mijn wetten tegenover de

geheele wereld, doch alleen

wanneer ik dronken was.

En ik schold op de burgers

en ik verachtte de burgerij.

En wanneer ze mij vroegen

naar later, zei ik „wie dan

leeft, die dan zorgt" en ik

nam moreele vacantie.

Maar toen ging ik slapen

op de kruk van de Sociëteit

en ik zag, dat ik zonder de

burgerij niet leven kon,

want mijn holte was slechts

gevuld met reactie tegen

de burgers. En dat geluid

zwol aan en tenslotte werd

het een stem. Wilt ge

weten hoe die stem klonk, spreek dan met de tanden op

elkaar en de onderkaak vooruit.

176

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen