Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1939 - pagina 189

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1939 - pagina 189

2 minuten leestijd

ME IN THE MOONLIGHT

PROEVE VAN E E N GROENENOPSTEL, i )

Ik ben al een grote jongen. Vroeger was ik altijd een

beetje bang in het donker. Als ik dan 's avonds naar

bed ging, moest ik over een donkere zolder. O . . . O . . . . ,

wat vond ik dat griezelig. Ik dacht altijd, dat er plotse-

ling een dief uit het dikke, duistere donker op mij toe

zou komen met een dolkmes in zijn hand en dat maakte

mij o zo bang, zo vreselijk bang.

Nu is dat over. Daar heeft het maantje mij bij geholpen.

Altijd als ik naar hem kijk, lacht hij tegen me en dan is

het alsof hij zeggen wil: „Ja, wij weten het samen wel!"

Wil ik U eens vertellen, wat wij samen weten?

Luister maar, ik zal het U gauw zeggen.

Eens op een dag in de grote vacantie, wij waren toen

op de Veluwe in de provincie Gelderland, had ik erg

veel over kabouters gelezen. Eigenlijk was ik daar al

een beetje te groot voor. Maar ik vond het toch erg

mooi. Toen ik dan zo van die kleine mannetjes las, toen

dacht ik zo: „Zou dat nu wel waar zijn?" Plotseling

kreeg ik een gedachte. Foei, ik schrok er zelf van. Het

was eigenlijk wel stout. Ik zou 's avonds, als het donker

was, stilletjes uit bed gaan, de tuin in en dan zou ik

goed uitkijken of ik de aardmannetjes ook te zien kon

krijgen.

Zo gedacht, zo gedaan. Och, och, wat was het die

avond donker buiten en zo vreselijk stil. Het was

griezelig.

Aarzelend deed ik een paar stappen.

Alle kanten tuurde ik u i t . . . . "Wat ik ook zag, geen

aardmannetjes. Heinde noch ver, te veld noch te wegen

1) Waar het hier een afschrikwekkend voorbeeld geld, meende de

Red. het stuk te moeten afdrukken in de staatsgreep-spelling,

waarin het gesteld was.

181

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1939

Studentenalmanak | 227 Pagina's

Studentenalmanak 1939 - pagina 189

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1939

Studentenalmanak | 227 Pagina's