Studentenalmanak 1941 - pagina 125

vangen werd door den Heer Buitink. Dan de Senaat, op

weg naar de plaats, waar Hij Zijn functies aan anderen

zal overdragen. Als eerste in de rij van gasten ontworstelt

zich aan de mannen, die door hun grootheid van postuur

uitblinken, het Eerelid Prof. Vollenhoven, wiens weten-

schappelijke dapperheid zijn lichamelijke kleinheid over

het hoofd doet zien. De andere Eereleden zouden straks

tersluiks hun eerezetels innemen. Vervolgens de aanwezige

professoren (gelukkig wordt de qualiteit van het hoogge-

roemde contact tusschen hoogleeraren en studenten niet

bepaald door de quantiteit van belangstellenden uit dezen

kring) en als sluitsteenen: afgevaardigden van bevriende

corporaties, ieder uitblinkend op zijn gebied, hetzij in lief-

talligheid, hetzij in deftigheid, in gereserveerdheid of in

geestigheid, in rechtzinnigheid of in lichtzinnigheid, we-

reldlingen en wereldvreemden, doch allen vertegenwoordi-

gers van een volksdeel, dat zich meer dan ooit bewust is van

zijn belangrijkheid en ditmaal: terecht! Het Integer Vitae

(wanneer volgt het tweede couplet?) zette aan dit alles den

noodigen luister bij.

De Rector Corporis opent de Corpsvergadering met ge-

bed en leest Psalm 125, waarna hij de aanwezigen met de

volgende woorden welkom heet:

„De Psalmist spreekt ons in dit lied van de vastigheid

dergenen, die op den Heere vertrouwen. Het is een woord,

dat wij in dezen tijd zoo zeer noodig hebben. Het schijnt,

alsof het getij gaat keeren en alsof de dagen van voorspoed,

die ook wij lange jaren kenden, zullen worden veranderd

in een periode van onzekerheid en gevaar.

Het lijkt wel, alsof wij alles tegen hebben, alsof men het

erop aanlegt ons te treffen in ons geweten, in onze dier-

baarste en heiligste goederen, in onze materieele behoeften,

in alles. En dat is hard, want tot voor kort waren wij nog

in zoovele dingen bevoorrecht en gezegend en nu wordt dat

alles opeens veranderd. Dikwijls is het juist datgene, dat

ons tot steun diende, wat ons nu belemmert. En kijk, dan

staan we eig'enlijk weer heel dicht bij die menschen, die

voor zestig jaren ons Corps oprichtten. Daar is in die

117

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen