Studentenalmanak 1942 - pagina 217

Dat was nu eenmaal zijn redeiyk-zedelijke natuur.

Wolfram sloeg den schedel achterover, die Naya op-

nieuw voor hem gevuld had.

Zoo staarde hij naar de donkere bosschen en dacht na.

Naya, stoor hem niet!

Laat hem alleen met zijn gedachten en roep hem niet

terug tot de zinzij den der werkelijkheid.

Want die werkelijkheid is geenszins een Walhalla met

pokersteenen, maar ze is ruw en koud.

Naya, laat hem leven in de wereld van schijn, want

schijn bedriegt en eenmaal uit die schijn losgemaakt, zal

hy merken, dat de rekening aardig is opgeloopen.

V.

207

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen