Studentenalmanak 1942 - pagina 214

Opgedragen aan Anton.

-~€^^^^~^^— OLFRAM zat op een steen en dacht

""^~ na. Hy staarde droomerig voor zich

uit naar de geheimzinnige bosschen, die voor hem uitge-

strekt lagen, en waarin hij reeds meerdere malen een beer

of ander wild dier had verslagen.

Zijn speer met koperen punt stond nu werkeloos voor

hem in den grond gespietst en Wolfram trok zijn berenvel

wat vaster om z'n schouders.

Het werd killer.

Naast hem stond een schedel gerstenat, dat zijn vrouw

zoo juist getapt had.

Ja, tappen kon ze goed, dat vrouwtje van hejn; daarop

had hij haar aardig gedresseerd.

Alleen moest ze niet zoo schraal zijn met het alcohol-

gehalte, want dat kon Wolfram niet velen.

Anders een goede vrouw, zijn Naya.

Wanneer Wolfram op jacht was, stuurde hij altijd, poste

restante, enkele schedels van verslagen vijanden vooruit,

omdat hiJ onmogelijk de geheele buit tegelijk mee kon

brengen.

En kwam hij na afloop van de jachtpartij thuis, dan

kon hiJ er zeker van zijn, dat Naya reeds mooie krulletjes

had gezet in het haar van de schedels en ze bovendien van

binnen wat had uitgekrabd, zoodat hij niet met zijn tan-

den kon blijven haken, wanneer hij het eerste schedeltje

gerstenat met z'n toegewijde vrouwtje dronk.

Daar kwam anders ook al aardig de klad in, in die

jachtpartijen.

Niet alleen dat het Walhalla 's avonds reeds om twaalf

uur dicht ging, maar bovendien kreeg Wolfram geen ben-

zinetoewijzing meer, zoodat hij zyn trouwen jachtezel op

stal moest laten staan.

Ja, de tijden waren er niet beter op geworden, nu het

nieuwe stamhoofd de lakens had uit te deelen.

204

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen