Studentenalmanak 1942 - pagina 162

De Septembernacht

klinkt als een late muziek

waar geen besef is dat er nog spelers zijn

maar alleen de lang-gebogen lijn

van beschroomde melodiek.

De nevels in het koele veld

schuiven als witte danseressen

hun sleepgewaden langs de cypressen

die schijnbaar bewegen, volgzaam tegengesteld;

de stilte wil dit alleen-zijn

der eigen gedachten vieren

in het zwijgen van alle dieren

voor maanlicht en ijl stergeschijn;

een wit pleisterbeeld

staat in een perk te verstijven

en de nevels en de kille wind blijven

ermee spelen; een hek deelt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen