Studentenalmanak 1942 - pagina 167

KWATRIJNEN

Ik ben geboren voor de stille dingen,

ik ben beschroomd, en spelend op mijn fluit

verwar ik mij in kleine kronkelingen,

en voor ik 't weet is 't liedje uit.

De kraai beseft zijn doodskleed niet

maar krast een vroolijk morgenlied.

Zoo is uw dichter: mager zijn z'n leden

maar in zijn oogen spiegelt het verschiet.

Hoe laat? — Ik weet het niet,

ik zie alleen dat een ster verschiet,

ik zie alleen de seizoenen gaan,

en de getijden, en de maan —

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen