Studentenalmanak 1942 - pagina 191

den dag op. Als veelkleurige facetten glinstert het in de

spitsbogen.

Een sidderende lijst van goud en geel geboomte omgeeft

het geheel.

Van den hoogen toren rijgen zich speelsche klanken

aaneen, in stijgende en dalende toonranken. De wind rukt

ze aan flarden, rafelt ze uiteen en slingert ze over de lage

daken. Een zilveren jubel doortintelt het starre en loome

duister.

Een schelle lach klinkt op uit een kroegje, op den hoek

van een straatje.

Langzaam vervagen de donkere herfstwolken in den

avond, uitvloeiend in een grijzigen nevel.

Spitse daken teekenen zich wazig af. De steegjes liggen

verlaten. De wind fluit door donker gapende openingen,

die slordig toegesloten zijn met ruwe planken, en rammelt

aan deuren en ramen. Ginds kleppert eentonig een open-

staand venster.

Even galmt een echo door de stilte. Een deur wordt hard

dichtgeslagen. Een donkere, gebogen gestalte schuifelt een

stoepje af en strompelt dicht langs de huizen voort.

Een enkele regendruppel valt uit den zwarten avond-

hemel. De zwak-brandende lantaarn op een hoek werpt

een mat, spookachtig schijnsel op den grond. Grillige

schaduwen vallen langs een muur. In de verte klinkt dof

het stadsrumoer. Geheimzinnig hurkt de stilte in de

straatjes. De avond is over oud Amsterdam gevallen..,.

J. J. R.

188

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen