Studentenalmanak 1942 - pagina 190

OUD-AMSTERDAM

Laag jagen grauwe herfst-

wolken over Amsterdam. Som-

ber en 'dreigend trekken zij

voorbij. In de nauwe stegen en

sloppen sluipt onhoorbaar en

geheimzinnig de schemering.

De ranke, gebogen lijn van

een hoog bruggetje welft zich

over donker water.

Een langgerekt hoornsignaal

snerpt uit wazige verten; een-

tonig stampen van een motor

als een doffe maat van deze

Symphonie der stilte. De don-

kere silhouette van een boot

doemt op onder het gapende

steengewelf; een onrustige deining, verwrongen spiegeling

van huisjes, onverstaanbaar gemurmel van golfjes.

Sombere en nauwe steegjes, donkere en grauwe grach-

ten. Spitse trapgevels, roode nieuwbouw: een lint vol

afwisseling, omzoomd door rimpelend water en jagende

wolken.

Een fluistering van den wind waart er over heen.

Uit een halfvergane afvoerbuis spettert een dun water-

straaltje, kleine kringetjes groevend in het grachtwater;

waschgoed klappert aan lyntjes.

Een verlaten straatje; een smal trottoirtje, hol uitge-

sleten steenen stoepjes, half-vermolmde deuren.

Een kille wind zucht door het steegje; een darteling

van harde, gele bladeren, een wilde doodendans, een wind-

vlaag. . . . en voort jaren ze weer, met hun scherpe kanten

langs den grond schurend en tikkelend.

De speelsche spits van den toren der Oude Kerk priemt

zich in het neerhangend duister. Grauwe wolken trekken

door zijn galmgaten. De hooge kerkramen rekken zich

omhoog en vangen nog een laatste licht van den scheiden-

182

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen