Studentenalmanak 1946 - pagina 232

DE MUZIKALE PROBLEMATIEK

VAN ONZE EEUW

D e muziek van onze eeuw heeft, in het algemeen gespro-

ken, menige weerstand te overwinnen. O p zichzelf is dat niet

verontrustend. Het is met moderne muziek nooit anders ge-

weest. Voorzover dit echter berust op misverstand, en wan-

trouwen, kan men het trachten te bestrijden. Voor het overige

zal ieder zelf moeten bepalen, welke muziek hem aanstaat

en welke niet.

De problematiek der modernen betreft een muzikaal ele-

men van ondergeschikte betekenis. D e hoofdzaak: de melo-

diek, is in principe ongewijzigd gebleven. De muzikale waarde

van een stuk is in eerste instantie melodische waarde. Zo

groot het bezwaar mag lijken, dat men dikwijls hoort, dat

melodiek in het werk der modernen zou ontbreken, zoo evi-

dent is de onjuistheid van deze mening voor ieder, die zich

de moeite wil getroosten goed te luisteren, of aan de hand van

de gedrukte text de verschillende elementen te analyseren.

Zelfs bij Willem Pijper, wiens muziek niet makkelijk toegan-

kelijk is, kan men zich hiervan overtuigen, b.v. in zijn 2e sona-

tine voor piano, die met een melodisch motief begint, dat het

hele werk beheerst, en dat men, mirabile dictu, ook reeds

had kunnen aantreffen bij Jannequin (eerste helft zestiende

eeuw), en later bij Debussy's Soiree dans Grenade.

De rhythmiek heeft evenmin principiële wijzigingen on-

dergaan. De soms schijnbaar-ingewikkelde maatsoorten zul-

len niemand afschrikken, die ook reeds bij Bach ongebruike-

lijke maatsoorten aantrof. Evenmin zijn combinaties van ver-

schillende maatsoorten tezelfdertijd een reden voor verbazing.

Men vindt ze bij Jannequin, bij Mozart, bij Berlioz, en an-

deren.

D e formele structuur bleef zichzelf het méést gelijk. Een

driedeelige liedvorm, waarin vroeger o.a. menuetten geschre-

ven werden, ligt óók ten grondslag aan de Pavane van Hen-

drik Andriessen (om maar één van de talloze voorbeelden te

noemen), en een Symphonie kan men evengoed verwachten

van William Walton als van Beethoven.

212

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen