Studentenalmanak 1949 - pagina 207

niet 20U kunnen bestaan, of zijn ontstaan. Dank en hulde

dus aan de Civitas-Raad!

Gedurende de Civitas-dagen in Sept. j.1. mocht de S.A.U.L.

een avond verzorgen, die dan ook gevuld werd met voor-

dracht, zang en samenspel der leden; terwijl ook op de V.U.-

dagen in Groningen enige leden der Societas een muzikale

bijdrage leverden.

Veel gastvrijheid heeft de S.A.U.L. genoten, en wel in de

eerste plaats van Prof. van der Horst, die ons zovele malen

het gebruik van de collegezaal in de Valeriuskliniek afstond.

Prettige samenwerking was er met verschillende verenigin-

gen, inzonderheid het Corps en de V.V.S.V.U. De anders

wellicht eentonige verhouding tot eerstgenoemde vereniging

is opgesierd door enkele prettige discussies op en om haar

Sociëteit L.A.N.X.; want ook in deze gelegenheid genoot

S.A.U.L. een en andermaal gastvrijheid.

Tenslotte was uw bestuur vertegenwoordigd bij vele recep-

ties; verschillende bestuursleden waren aanwezig bij de ope-

ningen der tentoonstellingen in het Stedelijk Museum; en

ook dit jaar heeft de S.A.U.L. vele voorrechten genoten van

de kant van het Concertgebouw, in de vorm van studenten-

abonnementen, en kaarten voor volksconcerten.

Als we het doen en laten van de S.A.U.L. gedurende dit

verenigingsjaar overdenken, kunnen we constateren, dat we

toch nog ver af zijn van ons doel, n.1. het gezamenlijk trach-

ten te komen tot het beleven van de juiste plaats van de kunst

in het leven van een Christen.

Wanneer we dus zien, welke mogelijkheden er nog in onze

Societas liggen, dan voelen we ons min of meer beschaamd,

dat we er dit jaar niet meer van terecht gebracht hebben.

Maar Keulen en Aken zijn niet op één dag gebouwd. Boven-

dien zijn er vele wegen die naar Rome leiden.

Wanneer wij het te installeren bestuur aanschouwen, dan

geloof ik dat we met recht de hoop kunnen uitspreken dat

dit bestuur vele van die goede wegen zal inslaan, onze ver-

eniging zodoende tot groter ontplooiing en bloei zal brengen,

en ons derhalve alle grond geeft om met overtuiging uit te

spreken de aloude wens: Vivat, crescat, florcat Societas

nostra! Ik heb gezegd.

187

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen