Studentenalmanak 1950 - pagina 250

Niets dan een worm...

Wij zijn stof, tot stof vergaan wij

Stof, ingeblazen met een wil!

Vrijheid? Neen, want wijsheid ontbreekt

Van God in zijn Natuur een gril?

In wie, op wat is 't, dat Hij Zich wreekt?

Dit is de Mens, die lage, kruiperige worm.

Die kruipt voor Zijn hoogste Majesteit;

Hij zwerft en dwaalt, in geen enkele vorm

Kan hij zich vormen, zelfs niet in de eeuwigheid.

Zelfs niet, als de Nous haar glorie heeft bereikt

Zelfs niet, als, zijn lichaam dood, zij rondzwerft

In 't groot heelal, hel of hemel, is zij verrijkt

Met vrijheid, wijsheid, wetenschap! Zij derft

Dit, altoos, eens en nu

O God, wij zijn stof, tot stof vergaan wij

(Naar Les Mouches van Sartre.)

N . A. J. V .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen