Studentenalmanak 1950 - pagina 209

volkstelling in Nederland een ontstellende toename van het

aantal ontkerstenden deed zien, dat de Bijbel veel meer uit het

publieke, met name het politieke, leven verdrongen is dan

vroeger, dat de leegheid van het leven van de moderne mens

afgrijselijk is, en nog veel meer.

Geen van deze feiten zal ik loochenen.

En toch zet de Bijbel zijn veroveringstocht door. Denk aan

Azië en Afrika, aan het probleem der zending, om de groei

op te vangen.

Maar wèl is het waar, dat wij vergeten kunnen, dat de man-

nen van Ninevé in het oordeel zullen opstaan met het ge-

slacht, dat een teken verlangt, en het zullen veroordelen

(Matth. 12 : 41). Tyrus en Sidon zal het dragelijker zijn

in de dag des oordeels dan Chórazin en Bethsaida (Matth.

11 : 22).

De Bijbel anno 1950: dat is: de Bijbel en wij. W a t doet hij

ons? W a t voor plaats heeft hij in ons persoonlijk leven?

Denk niet, dat ik nu terugkrabbel en zeggen ga: „Het staat

er met de Bijbel slecht voor in 1950. Ook hij behoort tot de

tanende grootheden."

Neen, ik neem niets van het bovenstaande terug.

Maar wel wil ik de vraag overwegen, of wij, wat de Bijbel

aan aanzien heeft gewonnen op het terrein der wetenschap,

op de juiste wijze èn wetenschappelijk èn practisch gebruiken.

De grootste gevaren liggen in ons. Gereformeerde Christe-

nen, Gereformeerde studenten, zelf.

Het is geen praatje, dat de Bijbel aan aanzien heeft gewon-

nen op het terrein der wetenschap.

Wanneer ik het woord „opgravingen" noem en herinner aan

de vondsten te Mari en Ras-Sjamra of aan die van de rol

van het boek Jesaja in de woestijn van Juda, dan zal men,

bij alle gepaste voorzichtigheid, om niet te snel naar zich toe

te rekenen, toch moeten blij zijn om het feit, dat hoe langer

hoe meer moet worden toegestemd, dat het historisch beeld,

dat deze opgravingen ons bieden, de mededelingen der Hei-

lige Schrift volkomen steunt.

Aan het begin van deze eeuw was op het terrein van de

wetenschap van het Oude Testament het z.g.n. Wellhau-

senianisme nog oppermachtig. Men weet, dat dit, met toe-

195

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen