Studentenalmanak 1951 - pagina 258

dat de aarde haar laatste halte heeft bereikt; en alle mensen

zullen uitstappen.

U begrijpt nu ook, dat wanneer ik zeg: ik ga verdwijnen,

ik evengoed had kunnen zeggen: U gaat verdwijnen, en ik

alleen blijf over. Het is maar, hoe men 't ziet.

Deze winteravond (het is althans vrij guur) heb ik gekozen,

om U kond te doen van mijn besluit, omdat alle uitstel geva-

ren in zich heeft. Bovendien biedt deze algemene vergade-

ring mij een goede gelegenheid, U allen nog eens te zien.

Het is een afscheid. Ik heb diep medelijden met U. Zonder

vrees voor verraad heb ik U in deze rondvraag mijn geheim

verteld; de mens heeft immers nog nooit grote gedachten

begrepen of grote voorstellingen geloofd. Morgen ga ik aan

het werk. En ik weet zeker: als de klokken van de reuze-

toren gaan luiden, dan gelooft U het nóg niet. En U zult

uitstappen. Misschien, als U Uw kaartje aan de controle af-

geeft, dat U dan iets begrijpt: maar dan is het te laat, want

dan is er niemand meer die U vraagt: „Heeft er iemand

misschien nog iets voor de rondvraag?"

Ik dank U.

J. C. G.

242

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen