Studentenalmanak 1951 - pagina 50

kenmerken de gevoeligheid ingeklemd zit tussen de belijndheid en

de vastheid, zo moest men hem iets langer kennen, om achter dat

schild de mens te ontdekken, die faculteit en vooral zijn jonge

collega's een vader is geweest.

En nu moeten wij verder? Maar hoe? Ook hier heeft hij zelf een

voorbeeld gegeven. I n 1947 was hij 25 jaar hoogleraar geweest;

maar de herdenking van dit feit lag onder de zware schaduw van

het overlijden van Mevrouw Sneller, kort tevoren. Op waarlijk

ontroerende wijze sprak hij op de huldigingsbijeenkomst, waarbij

hij uitging van het woord: „Laat de doden hunne doden begraven."

Velen onder zijn gehoor moet dit een hard woord hebben geschenen,

maar duidelijk zette de spreker uiteen, dat ons werk en het vervullen

van onze taak in het leven moeten doorgaan, ook al worden wij

door een onherstelbaar verlies getroffen. Zo willen wij het vandaag

ook zien.

Prof. Sneller is niet alleen de bouwmeester van deze faculteit; hij

was ons — docenten zowel als studenten — voortdurend een voor­

beeld. Men sprak in de wandeling wel eens van „de faculteit van

Sneller", en ik zou niet graag willen beweren, dat dit steeds in

uitgesproken gunstige zin was bedoeld. Maar ik hoop van harte,

dat wij allen, docenten en studenten, zijn plichtsbetrachting, zijn

toewijding en zelfverloochening ons steeds voor ogen zullen

houden. Dan zal de Economische Faculteit aan de Vrije Universi­

teit in waarheid de „Faculteit van Sneller" zijn, en h et zal h aar

erenaam zijn.

44

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen