Studentenalmanak 1951 - pagina 49

Men kan van mening verschillen over de vraag, of hier aldus de

kenmerken van het Gereformeerde leven zijn gevonden. Eén ding

is echter zeker: dat de spreker hier —• ongewild — zichzelf ten

voeten uit tekende en op de meest rake wijze typeerde.

Wat zijn dogma's? Dogma's zijn in vaste formuleringen gekristal-

liseerde (meestal geloofs-) overtuigingen. Het zich houden daaraan

doet vaste lijnen in het leven trekken, maakt iemand tot een

„belijnd" man. Zo was het ook met Prof. Sneller. Hij was de man

van vaste lijnen, die nooit aarzelde, maar evenwichtig en zeker zijn

weg ging. Dogmatisme is een ondeugd, belijndheid een deugd; doch

ze liggen vlak bij elkaar. Daaruit is misschien het zo nu en dan

opduikende misverstand te verklaren, dat Prof. Sneller een dog-

matisch, een star iemand zou zijn. Dat was hij niet; hij was —

om zijn eigen woorden te gebruiken — een man van dogmatische

belijndheid. In het verlengde hiervan ligt ook de eigen levensstijl,

welke hem zo bijzonder typeerde. Een eigen levensstijl wijst op

karakter, op 'n harmonische persoonlijkheid. Al deze eigenschappen

gaven hem de rust en het zelfvertrouwen, welke zulk een weldadige

invloed op zijn omgeving uitoefenden. Het waren ook deze eigen-

schappen, waardoor hij verantwoordelijkheid op zich kon nemen.

En daarom was hij zulk een geboren leidsman; want leiding geven

kan alleen hij, die — desnoods grote en zware — verantwoordelijk-

heden durft te dragen.

Tussen de dogmatische belijndheid en de eigen levensstijl ligt de

piëtistische vroomheid, de gevoelige vroomheid. Prof. Sneller was

een gevoelig man en een vroom man in de beste betekenis van het

woord.

Op een Zondagochtend dronk hij koffie bij ons, en zoals dat dan

gaat, passeerde ook de predikant even de revue, en na hem nog

enkele collega's. Het oordeel van Sneller was niet altijd even mals.

Toen kwam het gesprek op een van de (Hervormde) predikanten

hier ter stede, die zeer bepaaldelijk niet bekend staat om zijn

dogmatische belijndheid; een zuiver gevoelsmens, die — zo op het

oog — in alles Sneller's tegenvoeter was. Het gesprek stokte even,

en toen zei Sneller, enigszins peinzend voor zich uit: „Als ik kon

kiezen, zou ik hem aan mijn sterfbed willen hebben." Deze uit-

spraak was alleen op het eerste gezicht verrassend. Want in wezen

was Prof. Sneller een zeer gevoelig, hartelijk en meelevend mens.

Men merkte dat niet zo dadelijk. Zoals in de opsomming van zijn

43

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen