Studentenalmanak 1951 - pagina 44

aan zijn sterven te kampen had met een zo al niet bepaald zwakke

'gezondheid, dan toch met verschillende lichaamskwalen, bleef hij

werken, totdat hij niet meer kon.

Toen Hepp hoogleraar werd, aanvaardde hij zijn ambt vervuld

van grote idealen. Hij eerde Kuyper en Bavinck. Den eerste nog

meer dan den laatste. Maar hij zag helder in, dat men, met allen

eerbied voor Kuyper en voor Bavinck, en met behoud, van wat

zij hadden geleverd, niet bij hen kon blijven staan. De tijd ging

verder, veranderde. Vooral de apologetiek trok in den beginne de

aandacht van Hepp. Maar hij streefde toch naar het schrijven van

een nieuwe dogmatiek. Het gerucht gaat, dat hij een eerste deel,

handelend over de openbaring, gereed had, doch dat het hand-

schrift bij de gevechten om Arnhem te gronde is gegaan.

Hoe is het dan te verklaren, dat een man met zoveel gaven niet

meer heeft nagelaten ? Omdat hij het overzicht miste over het werk.

Hij begon, ondanks het welgemeend advies van collega's, met nooit

één college tweemaal te geven, en de eens behandelde stof nooit

weer voor de studenten te behandelen. Daardoor had hij al te

veel tijd nodig voor de voorbereiding van zijn lessen en kwam er

van uitgeven niets. Hij eiste, dat de studenten al de stof, die hij in

den loop der jaren besproken had, op de examens zouden kennen.

Maar de gestencilde dictaten waren soms slecht, en later veelal niet

meer te krijgen. Daarom liep feitelijk ook het college geven in

de war.

Het is jammer, dat Hepp een en ander niet tijdig heeft ingezien.

Nu liggen de resultaten van zijn ingespannen en degelijken arbeid

opgestapeld, doch ook verscholen uitsluitend in college-dictaten.

Ik heb zelf nooit een college van Hepp bijgewoond. Maar naar

wat ik op examens heb gehoord en uit vele gesprekken ben te

weten gekomen, ben ik er van overtuigd, dat in de dictaten schat-

ten liggen opgehoopt. Moge er een leerling opstaan, die de schat-

ten zo bewerkt en uitstalt, dat ook anderen, dan die de lessen volg-

den, er van kunnen genieten.

Er is nog al eens geklaagd over Prof. Hepp. Maar één ding

is steeds onaangevochten gebleven, dat is zijn rechtzinnigheid. Hij

was door en door Gereformeerd. Vooral op kritieke ogenblikken

voor het Gereformeerde kerkelijke leven heeft hij dat ook getoond

en soms grote diensten bewezen.

Prof. Hepp was de derde dogmaticus van de Vrije Universiteit.

38

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen