Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1952 - pagina 256

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1952 - pagina 256

2 minuten leestijd

HET STUDENTENLEVEN IS BRILLIANT.

Fragment.

Hij was een diamantslijper.

Hij hield van zijn vak.

Nauwgezet was hij en heel accuraat en ook eerlijk.

Hij dacht, terwijl hij de steentjes sleep op het draaibord, over

veel dingen na.

Als dan alle vlakjes waren zo zij moesten zijn, zette hij het draai-

bord stil en nam het brokje steen tussen zijn vingers en liep naar

het raam. Dan hield hij het diamantje omhoog en liet even het

licht er op spelen, het weinige licht, dat valt in de dwarsstraat

waar de diamantslijper woonde.

's Avonds, als de lamp aan was en de werktijd voorbij, dan dronk

de diamantslijper aandachtig zijn glas goede wijn. Maar voor hij

zorgvuldig proefde, hield hij het glas tegen het licht van de lamp.

Dan zag hij veel kleuren in speelse schakering elkander passeren

en dan werd hij heel vrolijk, die oude diamantslijper. Hij zong

dan een oud lied over dingen die nooit gebeurd zijn en na het

eerste lied zong hij een ander lied.

Eén voor één kwamen dan zijn vrienden. De diamantslijper knikte

hen toe terwijl hij zong, en zij zetten zich en luisterden. De diamant-

slijper bood zijn gasten de fonkelende wijn en zong een derde

lied over het licht in diamant en in wijn.

De vrienden hieven het glas en proefden en prezen de diamant-

slijper.

Spms vertelde één van de vrienden een verhaal, dat sprak van

dingen, die zij samen hadden beleefd. Het ging over feesten in

zalen vol van licht en glans van pure vreugde.

Als de avond ook was voorbij gegaan, trokken de vrienden weer

heen, elk naar zijn eigen huis. Dan dankte de diamantslijper zijn

Heer voor zijn werk en zijn vrienden.

Een enkele keer kwam zijn kleinkind bij hem. Op een dag met

weinig licht zag de diamantslijper hem komen. Hij legde zijn

werk stil en ging zijn kleinkind tegemoet. Zij zetten zich in de

werkkamer en de man wachtte wat toch de boodschap mocht zijn,

die het kind brengen zou.

„Grootvader, wij hebben een feest volgende week."

De diamantslijper knikte begrijpend.

232

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1952

Studentenalmanak | 292 Pagina's

Studentenalmanak 1952 - pagina 256

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1952

Studentenalmanak | 292 Pagina's