Studentenalmanak 1952 - pagina 234

Bellerophon

Bellerophon, ik, die het vuur

voor Artemis mijn leven al ng

gevoed heb, en het lofgeza ng

mocht leiden in het a vonduur,

wanneer de Grieken, eensgezind,

zo ma n a ls vrouw, zo 't speelse kind

als de oude met zijn grijze ba a rd,

stil in de voorhof sta a n gesch aa rd;

en op het rhythme der muziek,

stijgend op ongeziene wiek,

't gebed na a r godensferen zweeft,

naar Artemis, die eeuwig leeft —

de koopma n bidt voor vrouw en kind,

eer hij zijn ha ndelsreis begint;

de boer bidt voor zijn dorstig al nd;

de rusteloze a nt,

muzik

die, zwervend door gehucht en sta d,

nog nergens rust gevonden ah d,

bidt voor 't versleten instrument;

het kind bidt, schoon 't geen woorden kent;

de dief bidt, die wel woorden weet,

maar telkens weer de zin vergeet;

de zonda a r bidt en zondigt weer,

maar eens bidt hij de la a tste keer —

ik ben dit a lleda a gs gedoe,

dat niema nd kent a ls ik het ken,

— vra a g niet, wa a rom ik priester ben —

zo moe, zo niet te zeggen moe.

Glaukus

De priester spra k: — Vergeet uw av derl a nd.

Vergeet uw huis, uw vrouw, uw kind.

Zeg: — Gla ukus heeft vergeefs bemind.

Glaukus verbreekt zijn b nd.

a llerla a tste a

210

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen