Studentenalmanak 1952 - pagina 255

AANGEKLAAGD.

Gebeeid tot heerlijk lijnenspel

En in verzinning uitgesneden

Bracht Hij gereed een mens-model

De Schepper heugde, het eenzame verleden.

Verwezen - glazig starde het beeld.

Het hellend moment van spannend spannen

Vervluchtte in Zijn ademtocht.

Een lafenis vond Zijn Eigen Eer-verlangen.

Spiralend rees hel welvend leven

Bij 't klimmen van de temperatuur.

De wil sloeg op, één heilig streven

Gewassen tot adel: Gods nieuwe creatuur.

Het eerst gebaar: de oogopslag.

Daarna de wandeling — en God verdween.

De Schepping holde weg, en sprong in lach,

In lucht en lust, in kracht en blanke leen.

In broze keus, benieuwd ten afgrond.

Joeg 't bloed zich gloeiend door 't orgaan:

Dezelfde, die een danken zond.

Verkilde koud, werd zich ten slaaf en onderdaan.

De hand geheven.

De trots geweven

Tot innig sterk protest.

Een troon gezocht

Een kruis gevonden,

God heeft Zijn dorst gelest.

Herfst 1950. L. B.

231

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen