Studentenalmanak 1952 - pagina 228

de meesten komt daar nog bij de overgang uit de vertrouwde

huiselijke sfeer naar een vreemde omgeving, die dan nog voor

velen gepaard gaat met de verplanting uit een landelijk milieu

naar de groote stad. Wie zich deze situatie goed indenkt of ook uit

eigen verleden herinnert zal er zich voor wachten het doel van

den groentijd in ontreddering te zoeken: het besef van verlorenheid

is in menig geval al aanwezig voordat men ook maar met één

Corpslid een gesprek heeft gevoerd.

Die gesprekken kunnen over van alles en nog wat gaan. Wanneer

een groen stijf en houterig blijkt, zal onwillekeurig de noodzakelijk-

heid van gymnastiek aan de orde komen. Of het echter wenschelijk

is, dat Corpsleden het initiatief tot dergelijke oefeningen nemen?

In ieder geval zal men daarbij overmatige vermoeiing dienen te

vermijden en zeker niet in het nog steeds gangbare „lichamelijk

ontgroenen" mogen vervallen, dat niet verhooging van de lenig-

heid, maar slechts uitputting bewerkt. Anderzijds valt voor het

zgn. „geestelijk" ontgroenen een beperking in de keus van onder-

werpen voor gesprekken moeilijk te geven: mogelijk kwaad schuilt

niet zozeer in het aangesneden onderwerp als wel in de wijze waarop

het wordt aangevat en behandeld. Om twee uitersten te noemen:

een onderhoud over sexueele aangelegenheden kan echt geestelijk

zijn; een over religieuze zaken triviaal of zelfs zondig. Een ieder

kenne hier zijn grenzen!

Juist om de boven aangestipte ongelijkheid vergt het wederzijdsch

verkeer van Corpsleden en groenen een regeling. Zonder een no-

vitiaatsreglement gaat de groentijd zeker mis. Het in haar vastge-

legde dient te zijn de neerslag van het voorafgaand overleg tusschen

de Corpsleden onderling over de positiveersing der normen voor

het optreden van hun organisatie en haar leden ten opzichte van

de straks aankomende novieten. Zulk een regeling dient het positieve

doel van het novitiaat voor oogen te houden, dat uitloopt op het

onderbrengen van de novieten in een hun passend dispuut. In

dit verband acht ik het een goede noot in het leven der tegenwoor-

dige studentengeneratie, dat zij zich ernstig met de regeling van

het patronaat bezig heeft gehouden en voor het reeds decennia

lang sleepend probleem van nihilisme t.o.v. de disputen een

oplossing wist te vinden.

Bij het ontwerpen van een novitiaatsregeling zal men mede reke-

ning dienen te houden met de ervaring bij vroegere gelegenheden

opgedaan. Daarbij bedenke men, dat een studentengeneratie een

uitermate kort leven heeft: zij omspant normaliter niet meer dan

204

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen