Studentenalmanak 1952 - pagina 261

DARK INTERLUDE.

Avond. Een kamer; uitziend op een kille rechte straat waarin

mensen wonen. Stugge rechthoeken voltooien zijn gele gevels. Er

reed iemand zonder licht. Knarsende rugwervels braken door de

stilte. De motorrijder stak het achterlicht in een tas en verdween.

„ W a a r o m ? " gilde iemand uit een kruis. „Hij hoort er ook bij"

riepen de psychopompen.

Een hoge vrouw bracht later eten. Ze had touw op haar hoofd en

een nijptang in haar hand. „Hoe laat is h e t ? " vroeg ze. „Geweest"

zei de radio. De tuit van een theepot stak uit haar schoot. „For

t w o ? " vroeg ze. Toen een eindeloze val, onderbroken door twee

wormen. Ze kropen door neusgaten en boorden het keelgat in. Felle

lampen bewezen ieder gebaar. Het wezenloze gestaar bleef. Dan

maar lopen tussen ruïnes waar een vreemde, muffe wind waait,

„Schubert heeft een buil op z'n hoofd. Schubert heeft een buil op

z'n hoofd" riep een krantenjongen. Glazenwassers vielen rinkelend

in meel. Vervagende concentrische rimpelingen lieten niets ver-

moeden.

„Groenteboeren kunnen niet gelukkig zijn" zei een draaiorgel, en

kwam snel doorgestuurd. Het plafond wrikte samen. Een harige

mannenvuist greep van boven, maar kon niet, want er was niets.

De mikado blies op een scherp fluitje. Geronk, toen gegier, en een

slag. Daarna was er alleen nog een vrouw, met plekken glinsterende

zijde en roestig bruine knobbels.

MINCO RAVESTEIN.

237

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen