Studentenalmanak 1952 - pagina 161

Afgezien ervan, of de aangevoerde bezwaren tegen de groentijd

hout sneden, zal toch het corps zich er bij voortduur op moeten

bezinnen, of, en in hoeverre, het huidige groensysteem, en met

name de lichamelijke zijde ervan, nog als adaequaat of langzamer-

hand als al te stompzinnig beschouwd moet worden. Een critiek-

loos vasthouden aan wat de vorige generaties ingevoerd hebben,

zal op de duur slechts fnuikend op de corpsgeest werken.

Aan het einde van dit jaarverslag gekomen, wil ik de situatie

waarin ons corps zich bevindt, als volgt samenvatten:

Er is reden tot criliek. Veel had beter gedaan kunnen worden.

Vaak werd verzuimd, het onmisbare enthousiasme op te brengen.

Het besef van verantwoordelijkheid voor elkaar, en gezamenlijk

voor de gang van zaken, is nog te rudimentair ontwikkeld.

Ook zie ik reden tot zelfcritiek: de senaat liet kansen vooibijgaan;

bepaalde aspecten van het corpsleven werden door haar niet vol-

doende behartigd.

Maar er is ook reden tot optimisme; in het corps zijn creatieve

krachten te vinden. Van vaak onverwachte zijde werd medewerking

geboden. Er zijn tendenzen tot verbetering van het algemene peil.

Tenslotte: in laatste instantie wordt het al of niet aanwezig zijn

van hoop niet bepaald door de goede of slechte dingen die we

waarnemen, maar door het geloof, dat Hij, Die de wereld over-

wonnen heeft, ook om ons heen en in ons al het verkeerde zal

overwinnen, als we Hem de leiding geven. Nil desperandum

Deo duce. Ik heb gezegd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen