Studentenalmanak 1952 - pagina 257

„We hebben een feest en daar is veel voor nodig en nu kom ik

vragen ", aarzelend keek het kind naar de grond , „nu kom

ik vragen of U ook iets zou willen geven voor dat feest."

De grootvader stond op, nam een diamant] e, dat haast klaar was,

legde het op zijn vlakke hand en liep naar het raam.

„Kom eens kijken", zei hij. Het kind stond op en kwam naderbij.

„Zie je hoe mooi dat is", begon de man. „Zo'n feest moet het

zeker worden, zo vol kleuren en dartele bravoure van het licht.

Zo onverwacht de vormen van het vrolijke en zo de scherpte ge-

broken door het speelse."

Het kind knikte verwonderd.

Dan nam de grootvader een glas uit de eikenhouten kast en schonk

er de wijn in, die steeds was in zijn huis.

Het glas hief hij tegen het licht. „Zie je die felle vurigheid mijn

kind, die wordt getemd door de beweging, die er is in de wijn?"

„Zo moet zeker het feest zijn, soms laaiend en uitbundig en als

het avond wordt, dieper en intenser. Zag je wel eens wijn tegen

het licht van een lamp ? Dat is dichter bij feesten, die 's avonds

zijn."

De grootvader bood het glas aan zijn kind: schonk zich een ander

in en samen proefden zij.

„Je vroeg of ik er iets voor zou willen geven", peinsde de man. „Ik

heb wel wat " Het leek of hij verlegen werd. „Ik heb een lied

over het licht in diamant en in wijn. Het licht van de zon en van

grote en kleine lampen en van kaarsen. Je mag het wel lenen. Het

is heel mooi." De man zocht in een la, die onder het tafelblad

was, en vond het lied.

„Hier is het, lees het thuis maar eens en vertel me hoe je feest

was."

Het kind dronk het glas leeg en nam het blad met het lied, dat

zijn grootvader voor hem had neergelegd. „Dank U wel" zei hij

en hij groette en ging heen.

„Heerlijk om een feest te hebben" dacht de grootvader, „een feest

met liederen en verhalen en schermutselingen van het woord."

Het kind rilde een beetje toen hij op straat kwam en dacht, terwijl

hij liep door veel lange straten, na over al het vreemde.

Hij was toch wel benieuwd naar het lied.

Het kind was student en hij was een oude diamantslijper.

SARIRA.

233

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen