Studentenalmanak 1953 - pagina 233

men zich op deze gronden in voor meer onderling beraad, grotere

eendracht, voortdurend gezamenlijk optreden naar buiten. Dus wijst

men äf grote nadruk op de leer te leggen, veel diepzinnige leerstel-

lige bespiegelingen te houden, zich op dogmatische twistpunten uit-

voerig te bezinnen, want dat staat de wenselijke krachtsinspanning

in de weg en brengt slechts nieuwe gedeeldheid teweeg. Het mag

daarbij — zie hier een vaak aangetroffen gedachte — een gelukkig

verschijnsel worden geacht, dat onoverbrugbare kloven vooral in de

laatste tien jaren verdwenen. Vroeger had de naakte vrijzinnigheid,

die het in Duitsland op Pasen bij tijden slechts tot een preek over

het nut van vroeg opstaan bracht, grote invloed. Zij heeft zichzelf

overleefd. Zonder veel moeilijkheid kan voor het heden van een

belijdend christendom bij de aanvat der oecumenische opdracht

worden uitgegaan. Helaas is voor wie nadenkt deze op de behoeften

der practijk gebouwde bewijsvoering niet bijster overtuigend. Op

zijn best werd aan menselijke verlangens voldaan, voor feitelijke,

ongetwijfeld nijpende situaties een uitweg gezocht zonder dat van

enige werkelijk principiële grond bleek.

Daarenboven stapelen zich in het dagelijks leven de moeilijkheden

op bij het pogen om aan de oecumenische opdracht te voldoen. Men

heeft vooreerst de feitelijke verhoudingen. Barth weigert de dus-

geheten „nieuw-protestanten" broeders in Christus te noemen. Er

zijn lutheranen, anglicanen, calvinisten, die een zeer eng standpunt

ten opzichte van de band aan anders belijdende christenen innemen.

In Nederland kunnen grote groepen Banning niet aanvaarden, stel-

len anderen zich scherp tegenover de „hoogkerkelijken" en zijn, om

nog even het katholicisme te noemen, velen van de „Maria-kerk"

hoogst afkerig, terwijl ze daarnaast wel bereid zijn tot inschikkelijk-

heid naar links. Dit brengt op de in de tweede plaats te bespreken

dogmatische situatie. Een enkele, uiterst behoudend rechtzinnig

theoloog, wil het barthianisme slechts neo-modernisme noemen.

Voor verscheidenen levert Brunner, die de maagdelijke geboorte

ontkent, moeilijkheden op. Op het ogenblik trekt de „Entmythologi-

sierung", waaraan Bultmann de Schrift wil ondejwerpen, veler

belangstelling, want als de neerdaling van Christus in knechts-

gestalte, inkleding wordt van de eeuwigheidswaarde die de verlos-

sing aan het kruis, los van de betrouwbaarheid van het evangelie

bezit, wat blijft er dan van dit evangelie over? Of, om ons opnieuw

tot Nederland te bepalen, er zijn er te over die Christus slechts een

weg, die Hem slechts een waarheid willen heten. Zij verklaren

gegrepen te zijn door het profetisch-ethische in Jezus' gestalte, die

223

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen