Studentenalmanak 1953 - pagina 234

zo kennelijk het komen der liefde in de religieuze persoonlijkheid

openbaart. Zij zeggen het onbekwaam tot enig goed en geneigd tot

alle kwaad alleen voor de consciëntie, niet voor de volstrekte werke-

lijkheid van kracht te kunnen verklaren.

Nog lijkt het uitvoerbaar, de eenheid der kerk, ook gelet op deze

dingen, te bepleiten. Voor de positie van de kerk in de wereld, voor

de richtige, de doeltreffende uitoefening van haar taak, is ongebro-

kenheid beslist noodwendig. In het licht der zo juist aangevoerde

feiten ontvangt de onvoldoende geachte bewijsvoering voor het oog

nieuwe kleur. Echter deze wijze van voorstelling vertoont een

zwakke stee. Over de kerk werd gesproken als over een gewone

organisatie, over een maatschappij, een vereniging of stichting, wier

organisatie aan redelijke eisen diende te beantwoorden, en het wezen

der kerk kwam weinig uit. Wat haar bepaalt, is, dat zij door haar

Heer met Zijn bloed werd gekocht, dat zij openbaring van Zijn

Lichaam moet worden genoemd, dat zij, de gemeenschap der Christ-

gelovigen, de belofte heeft van blijvende bewaring: de poorten der

hel zullen haar niet overweldigen. Zij is de Bruid. Zij is één in haar

geloof, haar hoop, haar liefde, één in haar doop, één in Hem, die

voor haar verdeeldheid gebeden heeft in de nacht dat Hij verraden

werd. Die van Zichzelf getuigde, dat Hij de Weg, de Waarheid en

het Leven was. Zodra de kerk haar Hoofd loslaat, en het aan geloof,

hoop en liefde begint te schorten, wanneer zij min of meer Hem

veracht in Wiens Naam zij doopt, wanneer zij in Christus niet meer

de Weg, de Waarheid en het Leven vindt, treedt haar verval in.

Menselijke eigenwilligheid, menselijke zonde, de Boze rukte de kerk

uiteen. Zij werd aangetast, haar waarheid werd aangetast door de

vader der leugen. De ganse kwestie der oecumenische opdracht ver-

andert hierdoor van aanzicht Niet de eisen der practijk geven de

doorslag. Het wezen der kerk als openbaring van Christus' Lichaam,

vraagt eenheid, roept op tot verwezenlijking der oecumenische ge-

dachte.

Thans bevind ik mij eerst volop in de zwarigheden. Vandaag staat

ook in Nederland kerk tegenover kerk. Niet slechts gezangen —

Sileense hoerenliederen heeft men wel gezegd — maar tevens sacra-

menten, niet slechts inkleding van de eredienst, maar ook Maria-

verering en goede-werken-leer, niet slechts ingewikkelde strijd-

punten als de theologia naturalis en de analogia entis, maar ook

elementaire geloofswaarheden als de onbevlekte ontvangenis en het

ledige graf maken scheiding tussen hen, die toch allen zeggen op

de christennaam prijs te stellen. Kerk staat tegenover kerk, of,

224

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen