Studentenalmanak 1953 - pagina 273

TRAEUMEREI.

Herinner je je nog onze eerste ontmoeting?

Het was een verrukkelijke zomerdag, met strakblauwe lucht en uit-

bundig bloeiende kleuren.

En jij hoorde daar zo helemaal bij. Je was zelf als zo'n zomerdag,

zo uitbundig.

Van allen heb ik toen alleen jou gezien. Ik weet nog precies, wat je

deed, en hoe je eruit zag.

Draag je die jurk nog wel eens? In de zomer, bedoel ik. Het was

precies de kleur, die bij je paste.

Is dit dezelfde? Vreemd, dat de omgeving kleuren anders doet

schijnen. De gelijkenis is mij nooit opgevallen. Maar wellicht ben jij

veranderd. Natuurlijk altijd in jouw voordeel.

Maar toch wel jammer!

Werkelijk, ik houd erg veel van je! Vooral, als je lacht. Weet je,

dan moet ik altijd aan een klokje denken, ergens in de bergen. De

sneeuw schittert in de morgenzon, en alles is héél stil. En ergens,

wie weet waar, een kleppend klokje, héél licht, huppelend door de

stilte.

Goed, ik geef toe, ik ben nooit in de bergen geweest. Maar ik kan

het mij zo voorstellen. Ja, die vergelijking heb ik eens ergens ge-

lezen. Het gaat natuurlijk ook niet helemaal op. Maar ik bedoel

maar, dat je zoiets vrolijks hebt, als je lacht.

Alleen soms vind ik, dat je te veel lacht!

Ik vind je ook erg boeiend! Al mijn aandacht is voor jou, wanneer

je spreekt. Je bent zo onverwacht, en zo anders. Dan lijk je op het

water in een meer, op een windige zomerdag, als wolkkolommen

overtrekken. Het water is doorzichtig blauw, vriendelijk, glanzend.

Dan, plotseling, wordt de golfslag heftiger, en de zon glijdt weg

achter de wolken.

Nu is het water grauw, en dreigend.

Nu, dreigend vind ik je ook niet. Dat is niet de juiste term.

Maar heb je al eens gezeild op zo'n dag? Je moet eens meegaan!

Prachtig, Holland op z'n mooist!

Goed, als jij dat liever hebt, Friesland! Maar hoe kom ik toch bij

dit onderwerp? Ik wilde je wat zeggen. Ik wilde je zeggen, dat dat

juist je grote charme is, dat ik je nooit helemaal begrijp. Dat ik

nooit zeker weet, wat je zult doen.

Maar zie je, 't is ook wel eens vermoeiend!

Eigenlijk houd ik erg veel van je. Natuurlijk heb ik dat al eens ge-

. 267

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen