Studentenalmanak 1954 - pagina 275

AAN TONIA

Dat van je neus uit een straatbloem een sneeuwen kreet

kind, weet je dat deze hoempa ontijdig eindigen kan

in een slob — o een slobsein der nacht en achtung

je kunt nog omzwaaien en de koralen zephir gaan sparen

die je eenmaal vond zwellen als archetypen

in je niet meer omheinde navel

waarom zul je, o zul je de sneeuwen dood

doelloos en zinverstoken binnenlaten "

bouw toch een enkele nieuwe en ongekende dimensie

in je frêle wezen erbij, op de koop toe

als een late verzekering tegen het vuur en het braaksel

kok niet te veel, steek je neusbeen terecht in de winden

van toemaar, binnen maar, fatumlied —

want je weet nimmer wie je ziet

je wilt toch ook niet helemaal bevroren liggen

beneden peil in dit couplet niet

waar je niet meer uit kan — allemansverdriet —

zodat het vers toch nog door kan lopen en je

eindeloos passeren kan alsof je lucht geweest was

zware lucht, air-conditioning in de voortijd,

die je snijdt als een gecastreerde raaklijn aan een touwtje

want ook jij bent een vrouwtje

van hup maar — tra maar — la maar

en een stop zal er niet meer zijn in de zomer

in je niet te herstellen doorslaan, sluitingen der tijden

die dan te kort zijn voor jouw zekering

die je eenmaal ontving in tijden dat het betere

niet beloerd werd door het onding van nu

lieveling — hoed u voor de speren der wereld en dank u

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen