Studentenalmanak 1954 - pagina 279

het in de 's Herenruster ambachtsschool op confessionele grondslag

nu eenmaal niet van de grote hoop gaat, zoals de volksmond dit pleegt

te betitelen, hetwelk een gevolg is van haar confessioneel zijn. Immers

bij de confessionelen gaat het nimmer van de grote hoop, aangezien

het slechts kleine luyden zijn! U verstaat mij!

Daarbij komt nog het lerarenprobleem. Er dienen confessionele slagers

te komen, maar die moet men met een lantaarntje zoeken, terwijl

meestal, wanneer er eindelijk één is gevonden, hij dan niet behoort

bij de kleine luyden, en het bij hem dus wel van de grote hoop gaat.

Maar, beste lezers, een leraar, bij wie het van de grote hoop gaat, is

duur, want dan moet de school zorgen, dat hij steeds een grote hoop

heeft, om het van te kunnen laten gaan!

Alles bij elkaar nu, dat van die koeien, die gehaktmolens en die bijlen,

èn dat van die gummihandschoenen en die leraar bij wie het van de

grote hoop gaat, maakt het zo duur.

Jaren geleden evenwel, heeft men al aan zien komen dat het op de lange

duur toch ééns van een confessionele slagersmaatopleiding moest ko-

men. In 's Herenrust en omstreken zat men te springen om echte,

degelijke, fundamentele slagersmaats. Bovendien werd het hoog tijd

dat er eindelijk eens een solide antithese kwam tegen de moderne

paardbeschouwing die vreemder en vreemder werd, en op den duur

alle perken te buiten zou gaan. Want ook de kleine luyden kregen

moeilijkheden met het paard etc. Zij wisten niet meer, waar ze het

paard nu moesten plaatsen in hun wereldbeeld. (Dit was juist voor de

bevolking van de omstreken van 's Herenrust een groot probleem,

aangezien deze voor 96% uit agrariërs bestond). Afgezien van de hokjes

die natuurlijk nooit gevuld zouden kunnen worden, waren alle hokjes

in hun kosmos-schema reeds opgevuld, behalve het hokje voor het ho-

gere dier (immers, zoals boven reeds werd gemeld, werden de lagere

dieren, het zgn. klein wild, reeds enige tijd bestudeerd).

Jaren geleden dus, hadden mensen met vooruitziende blikken, de komst

van deze nood reeds voorvoeld, en een comité gevormd: Het Comité

der Cents Bussen (het C.C.B.). Dit C.C.B, streeft er naar (het bestaat

nog steeds) zoveel mogelijk busjes te plaatsen bij confessionelen en

vrienden van de 's Herenruster ambachtsschool, en wel ten bate van de

te stichten opleiding tot slagersmaat. Deze busjes hebben een capaciteit

van 358 centen, eventueel 359 (voor schrikkeljaren) en worden uitge-

zet met het doel, dat er iedere dag een cent in zal worden gedaan en

het slechts 7 x per jaar zal worden vergeten, zodat ze na één jaar precies

vol zullen zijn en dan met voldoening geleegd zullen kunnen worden.

Schrandere koppen hebben berekend, dat, als men veel busjes plaatst,

253

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen