Studentenalmanak 1954 - pagina 35

D r Christiaan Tazelaar

23 Aug. 1891 — 15 Febr. 1953

Dr Tazelaar nam in de kring der Universitaire docenten een beschei-

den plaats in. Hij onderwees de didactiek van het Nederlands en

slechts weinigen hadden zijn colleges te volgen. Maar die weinigen

genoten het voorrecht in aanraking te komen met een man van zeer

bijzondere kwaliteiten. Wat betreft het vak, dat hij doceerde: hij kon

putten uit de rijke bron van een lange ervaring en werd gesteund

door een uitnemende vakkennis. Zelf was hij een voortreffelijk leraar

en hij wist tot in de fijnste bijzonderheden wat nodig was voor iemand,

die Christelijk onderwijs had te geven in de moedertaal en haar letter-

kunde. Geen wonder dan ook, dat zijn leerlingen hem in hoge mate

waardeerden en als zij zelf slaagden als leraar, dit met grote dank-

baarheid voor een belangrijk deel aan zijn onderwijs in de didactiek

toeschreven.

Zijn vrienden, die hem van nabij kenden — zelf heb ik 45 jaar lang

van zijn vriendschap mogen genieten — wisten wel, waarin het ge-

heim van zijn persoonlijkheid schuilde. Hij was iemand met een

gulle levensaanvaarding, met een fijn ontwikkeld gevoel voor humor,

joviale en toch door innerlijke beschaving gekenmerkte omgangs-

vormen en met grote ootmoed. Deze laatste uitte zich in een bijna

te ver doorgedreven bescheidenheid. Zijn diep gewortelde Chris-

telijke overtuiging, dat men de ander uitnemender moet achten dan

zichzelf, maande hem tot zo grote zelfingetogenheid, dat hij sterke

waardering voor zijn werk nodig had om te durven voortgaan met

het ontplooien van zijn gaven, omdat hij zich bewust wilde zijn, dat

hij op de goede weg was. En als hij dit wist, dan was hij krachtig.

Dan zag hij tegen geen moeilijkheden op, dan wist hij met zijn grote

mensenkennis en zijn bij ieder bekende vlotheid, de kostelijke eigen-

schap, die hij in zo ruime mate bezat, moeilijkheden uit de weg te

ruimen op de wijze, waarop de Christen dat behoort te doen.

Want vóór alles was hij Christen, ook bij de beoefening der weten-

schap. Het is zijn grote verdienste geweest, dat hij in een tijd, toen

van literaire critiek bij het Calvinistische deel van ons volk nog geen

sprake was, gepoogd heeft de massa te leren lezen en oordelen, oor-

delen ook naar principiëel-aesthetische maatstaf. Zijn grote reeks van

boeken over de romankunst, zijn nog veel grotere rij van artikelen

in week- en maandbladen, hebben in hun tijd voortreffelijk werk

31

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen