Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1955 - pagina 321

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1955 - pagina 321

2 minuten leestijd

Maar over het algemeen wordt er tegenwoordig niet meer geknabbeld

aan de gelijkwaardigheid van haat en liefde. De markies de Sade heeft

niet langer een slechtere pers dan Faroek. Merkwaardig genoeg spint

de liefde er alleen maar zijde bij. Je kunt eenvoudig niet zonder die

afwisseling. Laatst nog, had ik persoonlijk wel een heel sprekende

ervaring. Ik reisde in de trein, terugkerend van een zeer geslaagde

haatweek op de Veluwe (een pracht-vondst; iets dat een naieve puber

als George Orwell tot 1984 meende te kunnen uitstellen), toen mij

plotsklaps weer zó'n onbedwingbaar verlangen om lief te hebben

bekroop, dat mijn kieskeurigheid er bij inschoot. Gelukkig stond echter

op het eerstvolgend station mijn vrouw te wachten. Weliswaar had

zij de menselijkheid van de haat slechts met haar dienstbode kunnen

beleven, doch evengoed was zij nu toch voor een wittebroodsdag te

vinden. Vrouwen gevoelen de dingen altijd wel minder breed doch

veel dieper.

Afzijdigheid, indifferentisme tegenover medemensen, komt niet meer

voor. Men braakt van de koele vrijblijvendheid van een Ter Braak.

En na deze brok barokke brakheid is men niet braak blijven liggen.

Integendeel. Je zindert van liefde of kneppert van haat. Beiden

absorberen je. Als een jongen met ongekamde haren te laat op school

komt, en voorts neuriënd zijn tas op de tenen van de leraar laat vallen,

dan zal geen van zijn klasgenoten meer denken dat verliefdheid hem

parten speelt, want kennelijk is hij verhaat. A propos — de litteratuur

is er intussen niet minder door geworden. Kort geleden vond de

première plaats van het verrukkelijke blijspel ,,Gromeo en Huilliet",

waarin die snoezige scène voorkomt, dat beiden op een balkon zitten,

waar Gromeo de ooghaartjes van Huilliet uittrekt, terwijl zij bij hem

voorzichtig het linker oorlelletje losschroeft.

Dat we zo lang aan het ware mens-zijn voorbij hebben kunnen gaani

Nu ja, een mens is nooit te oud om te leren haten.

O.

293

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Studentenalmanak | 370 Pagina's

Studentenalmanak 1955 - pagina 321

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1955

Studentenalmanak | 370 Pagina's