Studentenalmanak 1956 - pagina 285

het paleis van justitie te Lausanne, een causerie, die op mij 2oveel

indruk maakte, dat ik, toen ik een paar maanden later te Lausanne

was, in de eerste plaats naar het paleis van justitie toog. En inder-

daad, Rutgers had niets te veel gezegd.

Maar in 1899 ging het anders. Het was een „toespraak naar aan-

leiding van" Spr. 3: 13—26, een Schriftgedeelte, waarin inderdaad

veel staat, dat studenten nodig hebben te weten en in praktijk te

brengen. Na deze toespraak was er receptie in de senaatszaal. Daat

waren alle hoogleraren en enkele anderen, die met de V.U. in

betrekking stonden. Kuyper ontbrak uit den aard der zaak. De

studenten kregen een glas port en spraken met de hoogleraren af,

wanneer de colleges zouden beginnen, welke boeken daarvoor nodig

waren enz. Dat alles kon in zeer korten tijd geschieden.

Er was ook een studentenleven, zelfs een heel merkwaardig, want

er was niet één studentenorganisatie, er waren er twee. Er was een

Corps en er was een Bond. Het is nu, na zovele jaren, niet zo een-

voudig te zeggen, wat precies het verschil tussen die beide was.

Zij stonden vrij scherp tegenover elkander. Zij, die als ik, Bondslid

werden, meenden, dat de Bond principiëler en ernstiger was dan

het Corps. Het Corps had Kuyper tot erelid, de Bond Woltjer en

die twee hoogleraren maakten wel wat propaganda voor de organi-

satie, die hun de bul van het ereUdmaatschap had doen toekomen.

Hoe het zij, ik werd Bondslid, vrijdag ingeschreven als zodanig

door den Rector, destijds de latere Prof. Dr. R. H. Woltjer.

Het Corps ontgroende, de Bond deed het niet, maar eiste, dat de

nieuw ingeschrevenen alle Bondsleden en liefst enkele Corpsleden

een bezoek zouden brengen. Hetwelk ik getrouwelijk heb gedaan.

Er heeft zich bij deze inschrijving in de studentenorganisaties nog

een merkwaardigheid voorgedaan. Corps en Bond hadden wel

niet dagelijks ruzie, maar stonden toch naast elkaar, ieder beweerde

de organisatie van de studenten aan de V.U. te zijn. Ditmaal meldden

zich vijf studenten zowel bij het Corps als bij den Bond aan. Het

leek vreemd, maar er was niets aan te doen, geen reglement verbood

het en het geschiedde. Naar sommiger oordeel is dit de eerste stap

geweest, die leidde tot de vereniging van Corps en Bond. Jan

Ridderbos was de eerste rector van de éne organisatie.

Nu ik het over het studentenleven heb, deel ik meteen mede, dat

er drie oratorische verenigingen bestonden, Demosthenes, de oudste.

Jumbo en Forum, de laatste telde alleen Bondsleden. Die oratorische

verenigingen droegen een heel ander karakter dan de tegenwoordige.

Er werd hard, zeer hard gewerkt. We hadden op elke vergadering

243

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen