Studentenalmanak 1956 - pagina 280

Zo gebeurt het dan langzamerhand dat de student via de indirecte

steun van departement en universiteit gesubsidieerd roeit, eet en

naar de schouwburg gaat. Dat daarmee de klassieke doctrine van

het studentenleven aan de studenten bedreigd werd, bleek al spoedig

uit de invloed die de universiteit op de studenten in hun eigen

bestaan ging uitoefenen. Door deze druk nader tot elkaar gebracht,

ontstonden nationale organisaties, als de Nederlandse Studenten

Raad, terwijl een bonte reeks van commissies en verenigingen op-

schoot.

Voor het corps betekende het een periode van intensief leven. De

studentenraad werd opgericht als een centraal overleg tussen aUe

verenigingen aan de universiteit. Landelijk werd in velerlei ver-

band meegewerkt aan federatieve arbeid. Het corps zelf delegeerde

vele nieuwe taken, min of meer ook uit financiële noodzaak, en

richtte zich op de gezelUgheidssector. De naoorlogse zeden bleken

echter van dien aard, dat de meisjes-corpsleden een eigen organi-

satie verkozen boven de gedwongen samenleving binnen de arena.

Het corps zette bij deze exodus meer oprecht dan hoffelijk, de deur

wijd open. Dat daarna toch nog zulke mooie banden ontstaan zijn,

pleit voor het slechte geheugen der V.V.S.V.U.

De afsplitsing van de V.V.S.V.U. was het gevolg van een histo-

rische ontwikkeling, die zich in allerlei verenigingen voltrok of

voltrokken had; aanleiding was min of meer echter de verruwing

van levensstijl, die de eerste naoorlogse jaren kenmerkte. Het no-

vitiaat zowel als de onderlinge verhoudingen der disputen liet een

en ander te wensen over; tezeer domineren enkele groepen, terwijl

de grote massa nauwelijks aan het corpsleven deelneemt.

Een karakteristiek kenmerk van deze jaren is ongetwijfeld de

ruime interesse die er bestaat voor wat rondom gebeurd; films,

toneel en boeken zijn meer dan ooit slagveld van discussie. Exis-

tentialisme, moderne poëzie en politiek worden een integrerend

deel van het studentenleven, wat het vroegere isolementskarakter

enigszins verliest. Daarnaast wordt het contact met de gerefor-

meerde groep minder hecht en distanciëert men zich van eigen ge-

zindte en adat.

Een zeker indifferentisme, nog bevorderd door een steriel kerkelijk

schisma, heeft veel aanhangers; merkwaardig bv. dat een schrijver

als Thijs Booy nauwelijks enige opschudding verwekt.

Ondertussen wordt de historie vandaag, of althans gisteren. Als

er een leitmotiv, en voor de jongere jaars een moraal voorhanden

moet zijn, dan graag deze: „kan men christen en student zijn.

240

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen