Studentenalmanak 1956 - pagina 385

varende van hawaï op een klein eiland schip

roepend nog koeroe en koedoe maar de nacht

loopt al uit in een ochtend nieuw hlaurv

en een vlakte waarboven ik wit word . ^eil.

hoe dan de paranoten en het huilen

het groot lichaam bos met het rasecht mens

de leeuw de bananentros?

kom eiland wie leeft niet van mustangs

in de verloren ^onnige uren —

vulkanen en verte om ver

en dichtbij te doen ^ijn. kom nu schip

een nacht bladeren duister rousseau

ging voorbij tot de ochtendwind.

snij schip water van mij en be^it

de god van het middaguur

monument mast middenin

iedere meridiaan. w. f. g. h.

Hoewel ik daaglijks in de spiegel kijk

t(ie ik mezelf niet, 'k ^ie slechts een beeld

dat 'k van mezelf ontworpen heb — steeds

en overal, waar 'k ga, jaagt 't me na ;

maar altijd neemt het een trein

later dan ik en regelt alles,

wat ik had moeten doen.

Heb ik in iets gefaald, het beeld maakt 't weer goed

het is gevat en geestig, waar ik 't niet was.

Soms koester ik mijn beeld — dan hddt ik het

en ^ou het als de spiegel aan splinters

willen slaan ; maar liever nog mea^elf

die 't beeld in leven riep

want 't beeld is maar een vlucht

een vlucht voor met^elf, voor 't leven

en voor God die 't leven schiep:

v(pals een laffe krijger een weerlot^e vrouw

3(0 schuif ik het als dekking voor my uit —

een vóórbeeld is het dan, maar één

dat altijd na mij volgt. K. K.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen