Studentenalmanak 1956 - pagina 29

gelijk in alles. Wat hij eenmaal vast had, liet hij niet meer los en

nooit week hij af van hetgeen hij als waar aanvaard had. Dit be-

tekent echter niet, dat hij halsstarrig was. Zijn aangeboren vriendelijk-

heid en hulpvaardigheid maakten hem zelfs toegefelijk voor anderen.

Ieder, die in moeilijkheden zat, wilde hij helpen en dan gaf hij zich

geheel. Reeds alleen het analyseren van een drukkend probleem

werkte bevrijdend. En de raad, die hij gaf, was gebaseerd op een

diep psychologisch inzicht en een menselijk medegevoel, dat menig-

een niet van deze man verwachtte, omdat hij de indruk wekte

egocentrisch te zijn. Hij was cridsch van aard, maar oefende ook

een scherpere zelfcritiek dan men zou gedacht hebben.

Zijn eigenlijke studenten, de classici van alle generaties, hebben

hem hoog gewaardeerd. In de aanvang moesten zij wat aan hem

wennen, maar naarmate zij zelf toenamen in leeftijd en wijsheid

begonnen zij steeds dieper te beseffen, welk een voorrecht het was

zulk een leermeester te hebben. Al was hij hun in de practijk van

het leven niet altijd even gemakkelijk, zijn vriendelijkheid en be-

hulpzaamheid wist steeds iedere onaangename gedachte te over-

winnen: ieder eindigde er mee hem warme sympathie toe te dragen.

En wanneer zij hun studie volbracht hadden, waren zij dankbaar

dat zij Woltjer als leidsman hadden gehad, omdat zij begrepen,

dat hij hen de ware wetenschap had doen kennen.

Van de propaedeuten der theologie heeft slechts een deel hem be-

grepen. Velen hebben niet ingezien, dat vooral bij dit propaedeutisch

onderwijs de stof weinig ter zake doet; maar dat het gaat om de

wetenschappelijke methode. Woltjer zelf was zich ervan bewust,

dat dit hun nog niet duidelijk was; maar nooit heeft dit hem er

toe gebracht ook maar in het minst af te wijken van wat hij nodig

vond om althans de besten onder hen de wetenschappelijke habitus

bij te brengen. Zijn vaste karakter wees hem hierin zijn hoge plicht

aan.

Meer dan 50 jaren heeft hij de Vrije Universiteit gediend. Veel

heeft hij voor haar betekend. Niet alleen de studenten hebben van

hem geleerd; ook zijn collega's, die lang met hem hebben samen-

gewerkt, zijn hem dankbaar voor veel dat hij hun gaf. Zijn betogen

leken soms lang, maar men moest luisteren en aan het einde erkennen,

dat men èn methodisch èn materieel weer veel geleerd had. Hij

drukte een stempel op zijn omgeving en was daardoor ten zegen.

Want het was het stempel van een aristocraat van de geest, wiens

ganse levenshouding getuigde van een bezonnenheid, die alleen

het deel is van hen, die aan diepe levenswijsheid paren een kinder-

27

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen