Studentenalmanak 1956 - pagina 52

weerklank vond. In het ontwerp-Meijers wordt de oude formule

niet gehandhaafd, al probeert de M.v.T. op artikel 5 dezelfde buit

langs een omweg binnen te halen.

Overigens vindt U meer over beginselen van burgerlijke wet-

geving in het artikel onder deze titel in A.R.-Staatkunde van 1948

verschenen. Dat dat artikel de principiële kant van het wetgevings-

vraagstuk ten voeten uit tekent, behoeft geen betoog.

Ik heb bij dit alles de nadruk gelegd op het principiële element

dat Okma in zijn werk heeft laten zien; daarnaast was hij uitermate

practisch ingesteld. Zijn langdurige practijk als advocaat en de daar

opgedane ervaring heeft zijn onderwijs zeldzaam verrijkt. Hij heeft

die beide zijden: theorie en practijk in heel het leven ten volle

beseft. Niet in die zin dat hij vooral de grote afstand tussen die

beide zag. Ook hier geldt dat hem meer aantrok wat verenigt.

Veeleer zag hij de aanrakingsvlakken en hun wrijvingen. Men

krijgt uit zijn inaugurele oratie en uit zijn overig werk de indruk

dat hij zichzelf eigenlijk tussen theorie en practijk, tussen beginsel

en werkelijkheid in voelt staan. Typerend is in die rede zijn woord

aan de studenten: „Weest er van doordrongen dat het recht meer

omvat dan onleesbare teksten alleen. Op de wet volgt haar toe-

passing in de werkelijkheid. Vóór de wet liggen de beginselen, die

haar inhoud hebben bepaald. Tussen die beide leeft zij in voort-

durende spanning".

Professor Okma heeft uit die visie ook geleefd. Die visie typeerde

hem als advocaat, in zijn theoretische fundering van practische

problemen. Die visie deed hem het verzet in volle omvang door-

leven en in al zijn achtergronden doordenken. Die visie en die

spanning maakten hem de hoogleraar, die altijd een concreet voor-

beeld voor zich zag, maar ook altijd zijn uitgangspunt achter zich

wist, zoals ik U dat met enige voorbeelden toonde.

Die spanning maakt hem ook de hoogleraar die met collega's en

studenten in grote, maar ook in kleine dingen, kon meeleven.

Wiens humor groot en wiens ernst diep was. De man, tot wie de

studenten zich wel in de eerste plaats richtten, als zij met een kwestie

zaten. Op wien zij nooit vergeefs een beroep deden. De man die

hen dan ook wist te bezielen, zoals op die avond in het Concert-

gebouw na de Putsch van Praag, of bij zijn praesidiaat van het

internationaal Calvinistisch Studentencongres op Woudschoten. De

man, wiens spreekuur het drukst bezocht was, met wie men dage-

lijkse dingen kon bespreken, maar die ook gaarne tijd vond om

bijbelkringen te leiden. Wiens huis steeds voor hen open stond.

40

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen