Studentenalmanak 1956 - pagina 37

leden. — Heeft hij zijn vader dus zeer jong verloren, zijn moeder

mocht hij een hoge leeftijd zien bereiken.

Het grootste gedeelte van zijn jeugd heeft Okma doorgebracht te

Arnhem, waar het gezin zich naderhand gevestigd had. In september

1923 werd Nicolaas Okma aan de Vrije Universiteit ingeschreven

en wel voor theologie en rechten. In feite wendde hij zich tot de

theologie, om na zijn propaedeutisch examen cum laude over te

gaan op de klassieke letteren. Eerst in de loop van zijn derde studie-

jaar verruilde hij deze studie voor die in de juridische faculteit. Op

10 dec. 1926 legde hij zijn candidaatsexamen af, dus midden in het

jaar waarin hij het corpsrectoraat bekleedde. Begin maart 1929 ver-

wierf hij de Mr.-titel.

Direct na zijn doctoraalexamen nam hij samen met zijn latere zwager

Bruins Slot de advocatenpractijk van mijn vader over, die hij weldra

alleen voortzette toen Bruins Slot als burgemeester naar het hoge

Noorden trok. Enige jaren later associeerde hij zich met Mr. Küthe,

thans nog te Amsterdam gevestigd.

Okma was met hart en ziel advocaat. Zijn pleidooien waren door-

wrocht en buitenlandse literatuur en jurisprudentie waren hem niet

onbekend. Meer dan eens heb ik hem in die tijd de wens horen

uiten om één dag per week, al was het maar de Zaterdagmorgen,

voor studie te kunnen vrijmaken. Vooral het verenigingsrecht had

zijn belangstelling, en daaruit met name de structuur der naamloze

vennootschap. Die belangstelling blijkt uit enige belangrijke pro-

cessen die hij heeft gevoerd. Allereerst dat in de literatuur veel

besproken proces tegen een der grote bankinstellingen, die een

geringe winst niet de moeite van uitdelen waard achtte. Op een

dagvaarding namens enkele aandeelhouders uitgebracht werd deze

instelling door de kantonrechter veroordeeld tot enige veelvouden

van 921/^ cent. Schijnbaar onbelangrijk, maar in werkelijkheid be-

langrijk, zowel om de zaak zelf, als om de rechtskwesties, die hier

verscholen lagen. In feite kreeg de bank door deze centenveroor-

deling tienduizenden guldens te betalen, daar nu alle andere aan-

deelhouders ook met dezelfde claim kwamen; anderszij ds was

door het geringe bedrag de mogelijkheid van hoger beroep voor

de bank afgesloten.

Meer met de grondslagen van vennootschapsrecht en ook met

fundamentele begrippen van procesrecht hield verband de gerucht-

makende procedure tegen de Holland-Amerika-lijn, die de rechten

van winstbewijshouders meende te hebben beëindigd door hen

eenzijdig uit de statuten te schrappen. Daar ging het om de merk-

35

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen