Studentenalmanak 1956 - pagina 317

Maar wel was er het Almanak-„feest" op 3 februari waar behalve

de Almanakcommissie, ook Mevrouw Prof. van der Molen en

Mevrouw Oranje-van der Meulen door de Clubcommissie werden

ontvangen en op 15 maart de ontvangst van de echtgenoten van

professoren en lectoren. Over het bestaan van deze traditie konden

wij ons ook ditmaal slechts verheugen.

De 4e Dies Natalis van M.A.N.S.I.O. werd op 1 april bijzonder

gevierd zonder dat er iets bijzonders gebeurde, of het moest zijn

de mentor, die Mejuffrouw Onvlee en Mejuffrouw de Priester ten

gehore meenden te moeten brengen. Dat de toch zo povere inventaris

voor enkelen nog zoveel bijdroeg ter verhoging van de stemming

was een prettige bijkomstigheid.

Vóór, tussen en na deze data stond M.A.N.S.I.O. open voor ver-

gaderingen en festiviteiten, al of niet binnen de V.V.S.V.U., bood

de Clubcommissie gelukwensen aan, ontving zij of werd zij ont-

vangen. Hiervan dienen te worden vermeld de ontvangst door het

Bestuur van de sociëteit L.A.N.X. op 23 februari, om de onnavolg-

bare wijze, waarop het ons via Italië wist binnen te leiden in die

sferen, die ergens aan het oerwoud doen denken, en die van het

Bestuur van de M.S.K. op 4 maart, om de door het vakweten-

schappelijke zeer kortstondige vriendschappelijke banden, die toen

bleken te bestaan.

En dan eindigt op de avond van de 26ste mei de geschiedenis van

het oude M.A.N.S.I.O. De poging, onze weemoed hierover met

vuur te verteren en onder seringen te begraven, wordt verijdeld

door niet-begrijpende omwonenden en vriendelijke, maar toch

altijd plichtsgetrouwe vertegenwoordigers van het gezag.

Aan de hierop volgende periode van leegte vol onzekerheid en

spanning komt 13 augustus een einde. Die dag begint de geschie-

denis van een nieuw M.A.N.S.I.O. met een voor de V.V.S.V.U.

zeldzaam vertoon van activiteit — speciaal van de zijde van het

Bestuur der Vereniging — om zo snel mogeUjk alle sporen van de

oorspronkelijke bestemming van kamers, serre, keuken en kelder

uit te wissen en er dié stijl te brengen, waarin wij eerst kunnen leven.

De energie, hiervoor verbruikt vooral door Bestuur, Clubcommissie

en adjutoren, kan niet meer in erg worden uitgedrukt; de paarde-

kracht als eenheid is er voor nodig. Doch het nooit verflauwende

enthousiasme van Mevrouw Oranje hield ons staande en het aan-

schaffen van alles wat nodig was, het verven van de kelder, zelfs

het eindeloos hanteren van de naaimachine geschiedde steeds met

animo.

269

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen