Studentenalmanak 1957 - pagina 283

naar de oudheid van dit document leverde op, dat het ongeveer

in 42 V. Chr. geschreven moet zijn. Géén verrassend resultaat dus,

maar een onderzoek naar de auteur bracht aan het licht, dat Marcus

Antonius het stuk geschreven heeft. Professor Scharffnase ging hier-

bij als volgt te werk. Ieder weet, dat typemachines hun eigenaardig-

heden hebben, waardoor men precies kan nagaan, welk getypt

stuk op welke machine getypt is en of 2 verschillende papieren

op éénzelfde machine geschreven zijn of niet. Waarom, zo rede-

neerde Scharffnase, zou dit bij ganzenveren pennen, 't materiaal,

waarmee 't bewuste document geschreven is, ook zo niet zijn?

Hij nam proeven en inderdaad, iedere ganzenveer bleek zijn eigen-

aardigheid te hebben. De rest was kinderspel. Een document,

waarvan men wist, dat Marcus Antonius dit geschreven had, bleek

met dezelfde ganzenveer geschreven te zijn als het bewuste geschrift.

Toen Scharffnase zover gekomen was, was voor hem de zaak dui-

delijk: Marcus Antonius was de moordenaar. Maar, zal men zeggen:

„Hoe is het dan te verklaren, dat 't volk van Rome de schuld op

Brutus en Cassius heeft geworpen, en hoe komt 't, dat dezen,

er verre van de hun ten laste gelegde moord te ontkennen, zelf

zeiden Caesar vermoord te hebben?" Natuurlijk heeft Profes-

sor Scharffnase ook deze moeilijkheid onder ogen gezien en hij

heeft een bevredigende oplossing gevonden. Het feit, dat

Brutus en Cassius met de bebloede dolken in de hand uit het

Capitool te voorschijn kwamen, staat vast, en eveneens, dat zij

zeiden, ja zich er op beroemden. Caesar vermoord te hebben, maar

dit bewijst nog niet, dat zij die moord ook gepleegd hebben.

Wat is er namelijk gebeurd? Toen Brutus, Cassius en de overige

samenzweerders, om de beurt op Caesar toeliepen om hem een

dolkstoot toe te brengen, was hij al dood ten gevolge van een dolk-

stoot, hem toegebracht door Marcus Antonius, voordat Brutus en

Cassius in het Capitool aanwezig waren. Marcus Antonius was ver-

volgens weggegaan en Brutus en Cassius, in hun razernij, staken

hun dolken in Caesar, niet bemerkend, dat hij al dood was, of, zo

zij 't al bemerkten, denkend, dat 't tengevolge van een dolkstoot

van één hunner was. Wie beschrijft nu Antonius' verbazing, toen

hij, terugkerend naar de plaats van zijn misdaad, daar Brutus en

Cassius aantrof, met de bebloede dolken in de hand en zeggend,

dat zij de tyran gedood hadden? Handig politicus als hij was, trok

hij hier dadelijk profijt van en de rest weten wij uit Shakespeare.

Ook op de vraag naar Antonius' motief heeft Scharffnase een ant-

265

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen