Studentenalmanak 1957 - pagina 30

was Haantjes gelukkiger. Na de bevrijding in 1945 vatten beiden

•hun werk weer op, thans als gewoon hoogleraar.

In 1948 gaf, zoals reeds vermeld. Haantjes gehoor aan een roep

der Leidse faculteit om zijn leermeester Van der Woude op

te volgen als gewoon hoogleraar in de meetkunde. In de kring

der Amsterdamse collega's liet hij slechts vrienden na en allerlei

banden bleven trekken. De belangen der Amsterdamse studenten,

die zijn colleges hadden gevolgd bleef hij op zijn gewone bereid-

willige manier behartigen en voor menig examen kwam hij

over. Het secretariaat van de met de Vrije Universiteit nauw

verbonden Vrije Leergangen bekleedde hij nog tot 1953, toen de

drukke werkzaamheden te Leiden hem noopten tot beperking.

Want ook daar nam hij spoedig een belangrijke plaats in, ook buiten

zijn universitaire functie. Werd hij tijdens zijn Amsterdamse periode

reeds geroepen tot het ambt van ouderling in de Hervormde G e -

meente van zijn woonplaats Amstelveen, in Leiden legde de Kerk

beslag op hem door hem te kiezen tot jeugdouderling, terwijl hij

tevens zitting kreeg in de stedelijke Commissie van Toezicht op

het Middelbaar Onderwijs. Van het Wiskundig Genootschap was

hij sinds jaren penningmeester, een functie die hij met grote trouw

en accuratesse vervulde, zodat hij de aangewezen figuur was om als-

penningmeester van het grote Internationale Wiskundige Congres

op te treden, dat in 1954 te Amsterdam werd gehouden. In 1955

werd hij verkozen tot voorzitter van het Wiskundig Genootschap,

doch die functie heeft hij helaas maar kort meer kunnen bekleden..

Zijn wetenschappelijke verdiensten werden erkend door de benoe-

ming tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Weten-

schappen in 1952 en door verschillende uitnodigingen uit het bui-

tenland om te spreken of te schrijven over zijn onderzoekingen.

Haantjes hield van gezelligheid, met name in huiseUjke kring;

een uiterst gelukkig gezinsleven, dat zich deed kennen door grote

gastvrijheid was zijn deel. Het leven mocht nog veel van Haantjes

verwachten en hij verwachtte nog veel van het leven. Toen hij in

de bloei zijner jaren door ziekte werd overvallen was al zijn energie

gericht op herstel. Toen het hem duideUjk werd, dat God andere

wegen ging, kreeg hij de genade, te kunnen loslaten wat hem hier

lief was en zich en de zijnen over te geven aan Hem, Die in Jezus

Christus zijn Vader was en is.

J. F. K O K S M A

28

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen