Studentenalmanak 1957 - pagina 31

PROF. DR. H. J. POS

De beschouwingen van Prof. Pos over geloof en wetenschap heb-

ben zich in de loop der jaren op een dusdanige wijze ontwikkeld,

dat men hem onmogelijk in het kader van de Vrije Universiteit

een plaats kan geven. Een vrije universiteit was voor hem het tegen-

deel van wat de Vrije Universiteit krachtens haar beginsel preten-

deert te zijn. Dit neemt niet weg, dat Pos als student aan de Vrije

Universiteit gestudeerd en als professor aan de Vrije Universiteit

gedoceerd heeft. Een In Memoriam in de studentenalmanak van

de Vrije Universiteit is dus zeker niet misplaatst, al is het mis-

schien wat vreemd, dat het geschreven werd door één, die, hoe-

wel als Pos leerling van de Vrije Universiteit, evenmin in haar

kader past. Maar dit komt voor rekening van de redactie, wier

uitnodiging, om iets over Prof. Pos te schrijven, ik met dankbaarheid

aanvaard heb.

Het bericht van het heengaan van Prof. Pos heeft mij persoonlijk

zeer aangegrepen. Er zijn zo enkele mensen, met wie men geen weg

weet en van wie men toch nooit los komt. In mijn leven was Pos

zo'n mens.

Toen ik aan de Vrije Universiteit aankwam, was Pos derdejaars.

Hij was de meest begaafde student van mijn generatie. Hoe vaak

zaten wij in de trieste collegezaal op de Keizersgracht 162 tussen

de colleges door naar hem te luisteren. Toen reeds doceerde hij

filosofie, gelijk hij het later als hoogleraar zovele jaren op briljante

wijze gedaan heeft, briljant, omdat hij niet alleen zijn onderwerp

volledig beheerste, maar ook omdat hij in de vormgeving van zijn

uiteenzettingen een meester was. Toen hij rector van N.D.D.D.

was, hebben wij hem ongeëvenaarde redevoeringen horen afsteken.

In de discussie was hij meester op alle wapens.

Pos werd geboren in een gereformeerd gezin. In de Gereformeerde

Kerk deed hij belijdenis van zijn geloof. Vanaf het ogenblik, dat

ik hem leerde kennen, heb ik het gevoel gehad, dat het met die

belijdenis wat moeilijk lag. Dat hij volkomen oprecht belijdenis

deed, daaraan heb ik nooit getwijfeld, maar geloof en wetenschap

lagen van het begin af onverzoend naast elkaar. Hij heeft dat zelf

geweten, al heeft hij zeker bij het begin niet vermoed, dat de spanning

op de duur een ondragelijke hoogspanning zou worden met als

resultaat, dat hij tenslotte het geloof terwille van de wetenschap

prijsgaf. Begrijpelijk is dan ook, dat hij aan zijn geloof zelden of

29

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen