Studentenalmanak 1957 - pagina 155

spelletje poker me en ze lusten ook best wat. Af en toe zie je er wel

eens eentje met een vest.

Ik meen met deze indeling een vrij zuiver beeld geschetst te hebben

van de corpsleden, die men min of meer regelmatig ter sociëteit

kan ontmoeten. Dat het geen dispuutsqualificatie is, wil ik U ten

overvloede zeggen, immers van disputen moest eigenlijk op een

corpssociëteit geen sprake zijn.

Toen Uw bestuur op 21 oktober, tijdens het 15de lustrum, zijn

taak begon, was het vervuld van enthousiasme en goede hoop op

de toekomst. De sociëteitsruimte was gemoderniseerd en uitge-

breid, er waren kachels, die door omvang, aantal en aanschaffings-

kosten tenminste enige warmte waarborgden, er was een bar bij-

gekomen, er zou een eettafel worden geopend, kortom, L.A.N.X.

zou weer „voedster" zijn.

Het sociëteitsfeest, dat het programma van de lustrumweek afsloot,

deed bUjken, dat iedereen leven zeer de moeite waard vond — om te

maken. Toen het bedtijd was voor het prille eerste jaar, bleken er

merkwaardigerwijze disputen te bestaan, die van deze oude mos

geen gewoonte wensten te maken. En om de borelingen te leren,

om op de sociëteit deszelfs bestuurderen te gehoorzamen, werden

zij begin november op L.A.N.X. geïnaugureerd. In dier voege

werden zij toen toegesproken door de oud-rector, de heer C. J.

Honig, en de praeses. Een bierestafette besloot deze avond.

Het Corps, dat wilde laten zien hoe het wèl hoorde, bood op 7

november den Senaat een receptie aan, waartoe L A.N.X. de meest

geëigende gelegenheid bood.

Inmiddels was met het bestuur van de club M.A.N.S.I.O. in contact

getreden om haar in de plannen te betrekken voor een gecom-

bineerde St. Nicolaasviering. Droevige omstandigheden maakten

een dergeUjke vreugde onaanvaardbaar en deden de lust tot feest-

vieren vergaan. Geruisloos trad de Kerstvacantie in, maar bracht

halverwege het bericht van het overlijden een onzer.

De Almanak werd dan ook zonder feestelijkheden uitgereikt op

13 februari. Twee weken daarvoor was de eettafel geopend, waar

de Rector Magnificus en enkele universiteitsfunctionarissen mede

aanzaten. Van toen af was de sociëteit ook in de achtermiddag ge-

opend voor hen, die daar hun aperitief wilden gebruiken. Zoiets

is blijkbaar een te stadse gewoonte om bij provinciale lieden ingang

te vinden. Met kracht moet ik protesteren tegen hun lauw verweer.

143

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen