Studentenalmanak 1957 - pagina 150

een eindeloze kwaadsprekerij en laster, is onduidelijk. Ik herhaal

de suggestie van mijn beide voorgangers: maak deze onwaardige

praktijken inattractief door het verlengen van de fleurtijd tot een

periode van meerdere weken. Wanneer zal het Corps de moed

opbrengen het eens zo te proberen althans?

Op 28 en 29 januari werd een ander initiatief van mijn voorganger

voortgezet in de tweede seniorenconferentie van het Corps, die

werd gewijd aan de taak en plaats van het Corps ten opzichte van

zijn grootte. Erkend werd de wenselijkheid om alle studenten lid

van een gezeUigheidsvereniging te laten worden, waar de daaraan

verbonden waarden als onmisbaar behorend tot de academische

opleiding werden gezien. Op de vraag of dit nu inhield, dat iedere

student aan de Vrije Universiteit lid van het Corps kon en zou moe-

ten worden en die of het Corps bij het bereiken van een bepaald

ledental zijn educatieve waarde niet verliest, werd een weinig een-

stemmig en doordacht antwoord gegeven vooralsnog, terwijl bij

die of een structuurwijziging van het Corps een oplossing bood,

de conclusie bleek, dat dit nauwelijks het geval kon zijn. Ook de

mogelijkheid en wenseUjkheid van het bestaan van een tweede

vereniging naast het Corps voor mannelijke studenten kwam aan

de orde, en dit kon nader worden toegespitst in verband met een

aanvrage van de Societas Studiosorum Reformatorum Amstelo-

damensis om erkenning aan de Vrije Universiteit.

Voorlopig resulteerde uit deze bespreking een zich niet onbereid

verklaren eventueel een tweede vereniging te erkennen, alsmede

een afwijzen van S.S.R.A. door gebrek aan differentiatie vergeleken

met het Corps en een op de geschiedenis gegronde vrees voor on-

zuivere propaganda en werving van deze vereniging. In ieder geval

is naams- en statutenwijziging en uittreden uit de Unie conditio

sine qua non voor een dergelijke erkenning.

Deze zaken zullen de aandacht van het Corps moeten blijven be-

houden. Persoonlijk ben ik er van overtuigd, dat het Corpslidmaat-

schap sterk aan waarde verliest wanneer het Corps komt boven

een ledental van 500 tot 600. Afgezien van de organisatorische

problemen, wordt een regelmatig interdisputair contact moeilijk,

terwijl bovendien de desintegratietendenzen nu reeds fataal werken

op het sociëteitsleven. Erkenning van een tweede vereniging zou

de meest gezonde weg zijn om toch het genoemde primaire doel te

bereiken. Wel dient deze vereniging gelijkwaardig te zijn, hetgeen

138

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen