Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1957 - pagina 127

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1957 - pagina 127

2 minuten leestijd

FRANS MARIUS SCHUT

Op 12 juli 1956 overleed Frans Schut. Hiermee kwam een einde

aan een zwaar lijden, tengevolge van een verlamming en van vele

kwalen, die daarmee samengingen. Hij was 24 jaar.

In 1949 was hij lid geworden van het Corps en van de Oratorische

Vereniging A.R.E.O.P.A.G.U.S. Wij missen hem als dispuutslid,

want als zodanig was hij steeds bijzonder actief en enthousiast.

Wij missen hem als vriend: zuiver en dus critisch, en altijd trouw.

Wat ons overblijft is een rijke herinnering, maar ook de boodschap,

die hij naliet.

Het kan geen gemakkelijk woord zijn, wanneer wij, in verband met

wat hem gebeurde, spreken van genade. Maar we mogen dit vrij-

moedig doen, omdat hij dat zelf deed. Want Frans heeft tijdens zijn

ziekte die genade ervaren en daarvan op onmiskenbare wijze ge-

tuigd. En iedereen, die hem in die tijd ontmoette, weet, hoe waar

dit getuigenis was.

Voor hem was de weg van zijn ziekte de weg naar het geloof, naar

Christus. Hij sprak daarover op zijn eigen manier. Hij bleef, die hij

was, maar zijn ziekbed werd een voortdurende beUjdenis, door de

kracht en de troost, die er van hem uitgingen. Frans geloofde en

daarom kon hij zijn hjden uit de hand van God aanvaarden ea

intussen anderen steunen.

Het was voor hem ook vanzelfsprekend, dat er, voor hem en voor

ons, geen reden was tot bedroefdheid, toen het vaststond, dat hij

zou sterven. Hij ging immers naar zijn Heiland?

Niet alleen voor de velen, met wie hij in het ziekenhuis sprak,

maar voor ons allen, is dit een boodschap, die we niet naast ons

neer kunnen leggen. Want wie iets weet en hoort van de ziekte en

de dood van Frans Schut, zal moeiUjk kunnen volhouden, dat het

in het leven om ons heen ontbreekt aan tekenen, tekenen van de

zwakheid van ons leven, maar ook van de kracht van het geloof, de

zegen en de kracht van het Evangelie van Jezus Christus.

J. D. B. V. d. MEULEN

115

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1957

Studentenalmanak | 340 Pagina's

Studentenalmanak 1957 - pagina 127

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1957

Studentenalmanak | 340 Pagina's