Studentenalmanak 1957 - pagina 296

De Jurk

Omdat ze meende zich te vervelen was MarceUa in de kasten gaan

rommelen. Dat was een mooie bezigheid: je kon je altijd verbeelden

dat je iets opruimde. Ze schiep trouwens een systeem en volgens

MarceUa verrichtte ze daarmee niets minder dan arbeid, ook al

konden fantasieloze mensen, als bv. haar moeder, het nut er niet

van inzien.

„Kosmos liit de chaos in de kosmos uit," neuriede MarceUa,

terwijl ze ritmisch kledingstukken uit de kast nam. Ze piekerde er

over welke orde ze nu weer eens zou stichten; niet meer volgens

rang en stand, of kleur; ook niet meer gewoon experimenteel,

wat er op neer kwam dat je in een soort trance aUes door elkaar

roerde en dan, gekreukt en wel, ophing wat voor je vingers kwam;

achteraf kon je daar de leukste dingen in zien, als je wUde. Maar

vandaag wilde MarceUa iets bewust doen, als ze nu maar wist wat.

— Waarom niet volgens zelfstandigheid? Sommige kleren waren zo

zelfstandig, dat het Marcella niet verbazen zou als ze op hun eentje

er op uit zouden gaan; ze zouden als dame behandeld worden ook.

Haar nieuwe rode jurk was zo'n exemplaar. Ze had een conversatie-

talent, waar Marcella zelf niet aan tippen kon, dat zag je zo. Mar-

cella was een beetje geïntimideerd door de rode jurk, ze was er dan

ook erg weg van. Van deze jurk ging een bedenkeUjke aantrekkings-

kracht uit. MarceUa kon niet laten liefkozend langs de zoom te

strelen; ze bleef daar een hele tijd mee bezig. Ze wiegde zich in

haar emoties als in een hangmat, het kriebelde wel wat. „Kind,

kleed je er dan ook op," zou haar Tante To gezegd hebben. Tante

To had meer merkwaardige opvattingen. Ze had iets tegen dansen

omdat dat placht te gebeuren op een vloer die bloot was, wel te

verstaan: blóót. „Geef mij m'n kokosmat maar", zei ze altijd, ook

al was dat ding vuurrood en honderd keer zo kriebelig als een hang-

mat. „Stel je voor dat Tante To me nu eens zag", dacht MarceUa

en ze liet de rode jurk los, want je wist nooit waar Tante To haar

ogen had; het ergerlijke was, dat ze die zo dikwijls in de spiegel

ontmoette.

MarceUa legde de nieuwe, rode jurk op het bed naast de oude, groene.

„Ik ga een indeling maken volgens levenswijsheid" mompelde ze,

„ik kan die prille, rode jurk niet zomaar aan, morgen, dat geeft

278

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen