Studentenalmanak 1957 - pagina 28

PROF. DR. J. H A A N T J E S

I T E N S 1909 — L E I D E N 1955

Verslagenheid heerste in brede kring, toen het op 8 februari 1956

bekend werd, dat Johannes Haantjes was overleden. Het bericht

werd verwacht; de ongesteldheid, die hem na de zomervacantie

1955 eerst te bed en toen in het ziekenhuis bracht, had zich ont-

popt als een ziekte en een steeds ernstiger verloop genomen; lang-

zamerhand was zelfs de hoop op herstel, op een wonder, vervlogen.

Toen hij uit zijn lijden verlost en bij hen die achterbleven de span-

ning geweken was, realiseerden wij ons het verlies: voor zijn vrouw

en kinderen, voor zijn vrienden en collega's, voor zijn leerlingen,

voor de wetenschap.

Wie Haantjes wil herdenken, doe dit in zijn geest: bescheidenheid

en eenvoud waren de trekken, die in zijn wezen het eerst opvielen.

Achter deze trekken echter ging zijn scherpzinnigheid niet schuil,

evenmin als zijn uiteindelijke beslistheid zich verborg achter de

uiterste voorzichtigheid, waarmede hij een oordeel uitsprak of

overnam. Geen wonder. Dezelfde eerlijkheid, die ten grondslag

lag aan zijn ongekunsteldheid, noopte hem tot een voorzichtig

opperen van bezwaren, zo zijn kritisch vernuft aspecten onderkende,

die de ander wellicht waren ontgaan. Zoals hij leven en werk

ernstig nam, deed hij dat ook de medemens, al ontgingen zijn helder

oog diens zwakheden niet: de humor, die menigmaal zijn uitdruk-

kingswijze kruidde, leverde hiervan het bewijs. Wie zijn portret

beschouwt, behoeft van dit alles geen nadere toelichting. Was zijn

mening eenmaal gevestigd, dan toonde hij een nuchtere vasthou-

dendheid.

Zoals hij was als mens, was hij als docent. Zijn met zachte, doch

duidelijke stem rustig voorgedragen colleges vonden bewondering

bij de studenten. Ik spreek op dit punt uiteraard niet uit eigen er-

varing, doch kan het mij goed voorstellen, gedachtig aan zijn hel-

dere voordracht op wetenschappelijke vergaderingen, zijn puntige

interventie bij colloquia en zijn zeer eigen wijze van vragen stellen

bij examens. Verschillende leerlingen der faculteit kozen hem als

promotor. Maar niet aUeen de eigenlijke mathematici profiteerden

van zijn rijke gaven. Doordathij aan de Vrije Universiteit (1938—1948)

behalve meetkunde ook mechanica en capita uit de theoretische

natuurkunde doceerde, kwam hij in nauw contact met ouderejaars-

26

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen