Studentenalmanak 1958 - pagina 118

brugbaar zijn en dat ieder de Gereformeerde beginselen op eigen

wijze uitlegt, soms zodanig dat zelfs een anarchist er zich voor zou

schamen. De moeilijkheden, die zich hier voordoen, worden nu

echter nog vergroot of versterkt zo men wil, door de thans plaats-

vindende structuurveranderingen in het Hoger Onderwijs en in

ons studentenleven. Deze veranderingen, die onafwendbaar zijn

en welke men zal moeten accepteren als een nieuw gegeven, dat

men niet ongestraft kan negeren, roepen vaak bijzonder veel

weerstanden op, die zich in grote verscheidenheid en meerdere

vormen aan ons voordoen.

Het wordt mij telkens duidelijker dat het onderscheid, hetwelk

men in de wandeling pleegt aan te duiden met de ambivalente

veelterm ,,voor- en achterkamer", niet zozeer veroorzaakt wordt

door verschil in anciënniteit, als wei door een diepgaand verschil

in mentaliteit en een duidelijk onderscheid in opvatting over in-

houd en vorm, welke men aan het studentenleven wenst te geven.

Het ware te wensen, dat men hiervan voldoende doordrongen

was en deze verschillen niet langer negeerde, door zich te hullen

in het langzamerhand versleten pakje van de ,,homo ludens".

Dat er voor de toekomst nieuwe vormen noodzakelijk zullen

zijn, staat wel vast. In dit verband betreur ik het bijzonder, dat

bepaalde groepen in ons Corps, van wie men toch a priori mocht

verwachten, dat zij, gezien milieu en genoten educatie, in staat

zouden zijn om te beseffen dat adeldom verplicht, volstaan met

het genoegzaam vegeteren in eigen kring en weigeren enige ver-

antwoordelijkheid te aanvaarden.

Wellicht een uitvloeisel van bovengenoemde moeilijkheden is het

ontbreken van enige bezieling voor het Corps en van geloof in

eigen mogelijkheden. Veel te weinig blijkt onze studentenmaat-

schappij de bron van allerlei initiatieven, veel te veel toont men

zich indifferent ten opzichte van vernieuwingspogingen. Het is

toch wel opmerkelijk, dat bewegingen, zoals de Interkerkelijke

jeugd Evangelisatie (I.J.E.), de Werkgemeenschap voor Gerefor-

meerde Jongeren (W.G.j.) en Jeugd en Evangelie (J. en E.) om er

nu maar enkele te noemen, het practisch geheel zonder steun

van V.U.-studenten hebben moeten stellen. Terecht is men in

deze kringen pijnlijk getroffen door het geringe enthousiasme,

dat Christenstudenten in Amsterdam weten op te brengen. De-

zelfde lauwheid neemt men waar, wanneer het terrein der cul-

tuur (in engere zin) aan een nadere beschouwing wordt onder-

105

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen