Studentenalmanak 1958 - pagina 119

worpen. Is het niet een testimonium paupertatis, dat een Corps

met bijna zevenhonderd leden niet in staat blijkt, een behoor-

lijke toneelgroep op te brengen ? Dat er verder ook geen Corps-

leden zijn te vinden, die moeite doen een en ander te organiseren

en zich hiervoor volledig te geven ? En hetzelfde geldt mutatis

mutandis voor de sector muziek, zij het dat daar meer activiteit

valt te bespeuren dan elders. Men denke bijvoorbeeld aan het

Studentenkoor en het in statu nascendi verkerende instrumentaal

ensemble.

Nu kan men zeer verschillend in en op een situatie zoals die zo-

juist is uiteengezet, reageren. Daartoe zou ik willen onderschei-

den in een interne en een externe reactie. Naar binnen toe ge-

keerd is die reactie, die een appèl doet op het Corps via de daar-

toe geëigende organen en op een wijze, die de student aanspreekt.

Naar buiten toegekeerd, wendt men zich via derden tot het

Corps. Men geeft de zaak in algemene discussie, om op deze ma-

nier met behulp van de publieke opinie zekere wijzigingen in

het algemene patroon te kunnen aanbrengen.

Naar mijn mening behoort in de studentenwereld die van oudsher

een exclusief en gesloten karakter heeft, de eerste wijze van rea-

geren de voorkeur te verdienen. Zolang men dit middel niet uit-

puttend beproefd heeft, ontzegt men m.i. zichzelf het recht andere

middelen aan te wenden, die in zulke gevallen dan meestal erger

blijken dan de kwaal. Men kan het de schrijvers, samenstellers en

uitgevers van de brochure ,,Gij geheel anders" dan ook terecht

kwalijk nemen, dat zij opeen onverantwoorde wijze onrust hebben

gezaaid op een tijdstip dat dit overbodig genoemd kon worden en in

een groep, die van nature geneigd is de studenten te wantrouwen

of zelfs vijandig gezind te zijn. Het is voor mij onbegrijpelijk waar-

om men zich niet vooraf in verbinding heeft gesteld met de Se-

naat van het Corps, ten einde mededeling te doen van de komende

publikatie, iets wat nog steeds tot de regels van het algemeen fat-

soen gerekend mag worden. Waarom getuigt men niet in de

eigen vereniging? Men mag toch op zijn minst verwachten dat

daartoe pogingen in het werk worden gesteld. Waarom zenden

de samenstellers deze brochure naar redacteuren van kerkbodes,

met het verzoek deze te willen recenseren indien men de bedoe-

ling had deze brochure voor intern gebruik te benutten, zoals

Ds. J. H. Mulder in het dagblad Trouw opmerkte? Dit zijn maar

enkele vragen, die terloops opkomen. Het is niet mijn bedoeling

106

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen