Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1958 - pagina 257

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1958 - pagina 257

2 minuten leestijd

BeeLöen

In alle toonaarden is in de laatste decennia reeds aangeheven, dat

ieder woord over kunst een woord teveel is; en inderdaad, telkens

begeven de krachten het en rolt de Sisyphus-steen weer op ons

neer, wanneer wij de kunst in woorden willen sluiten. Haar we-

zen is nu eenmaal iets dat de vrijheid nabij komt en hij die méént

haar te huwen, die meent dat hij haar kon vangen in zijn lief klein

huisje met tafeltje en bedje, die onteert slechts. En zeker de beel-

dende kunst, die men alleen visueel benaderen kan, zal men met

zijn woorden slechts van ver mogen toewuiven.

Ziedaar, de inconsequentie is begaan, reeds zijn de dogma's ge-

vallen: ik heb alweer gesproken van oorzaak en gevolg, ik heb

woorden gegoten, waar in feite de zee reeds lag. Toch zal ik er

mee doorgaan, omdat het goed is dwars en weerstrevend te zijn,

met tegen de horizon wat stille pijn die men kan terugwijzen met

een kort: ,,romantiek". Een soort puberaal held-zijn, het fiere

gebaar over de koene overwinning. Kom, plooi uw mond tot een

glimlach en spreken wij nu samen ons machtswoord uit over de

kunst van het oog. Maar vergeet niet in eenzaamheid vergeving

te vragen.

Het verhaal van de wedstrijd tussen de oud-Griekse schilders

Parrhasios en Zeuxis zal aan velen bekend zijn. Voor hen is het

volgende bladvulling.

De twee schilders staan op het marktplein, gereed om hun werk

te onthullen voor jury en omstanders. Zeuxis trekt de doek weg

en zie, een volle, bedauwde druiventros, zó bedriegelijk geschil-

derd dat vogels omlaag schieten en er in pikken. Allen bejubelen

Zeuxis, Parrhasios blijft roerloos staan. De omstanders mompelen:

,,Nu, als ik hem was, dan gaf ik ook maar o p ! " Dan roept Zeuxis:

,,Kom broeder, nu gij, dan zullen wij eens vergelijken!" Waarop

Parrhasios antwoordt: ,,Dat is mijn schilderstuk, die doek kan

niet worden weggetrokken".

Nog steeds is het werk van Parrhasios het ideale, onovertrefbare

schilderij: de meest getrouwe weergave is de beste, of liever: het

door de beschouwers als identiek met object ervaren schilderij

is het beste. Bij het lezen van deze regels zal de aanhanger van

238

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1958

Studentenalmanak | 378 Pagina's

Studentenalmanak 1958 - pagina 257

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1958

Studentenalmanak | 378 Pagina's